Κάθε δεξαμενόπλοιο που διασχίζει τα νερά του Περσικού Κόλπου αποτελεί πλέον «ωρολογιακή βόμβα» για τις αγορές.
Νέα, ακόμη πιο επικίνδυνη τροπή παίρνει η γεωπολιτική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, με το Στενό του Hormuz να μετατρέπεται σε πυριτιδαποθήκη που απειλεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.
Και παρά την κατάπαυση του πυρός, η πραγματικότητα στο πεδίο είναι εντελώς διαφορετική: ένα αόρατο, αλλά ασφυκτικό μπλόκο διαμορφώνεται, με πρωταγωνιστές τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν.
Κάθε δεξαμενόπλοιο που διασχίζει τα νερά του Περσικού Κόλπου αποτελεί πλέον «ωρολογιακή βόμβα» για τις αγορές.
Οι τιμές του πετρελαίου αντιδρούν σπασμωδικά, οι επενδυτές παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα, ενώ οι πολιτικοί σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη παίζουν ένα παιχνίδι υψηλού ρίσκου χωρίς σαφή έξοδο.
Σύμφωνα με το CNN, ο πρωτοφανής αποκλεισμός που επιχειρεί να επιβάλει ο Donald Trump στο Στενό του Hormuz δεν αποτελεί απλώς μια επίδειξη ισχύος, αλλά και ένα βήμα που μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το σχέδιο των ΗΠΑ είναι σαφές: οικονομική ασφυξία στο Ιράν, με τίμημα ακόμη και σοβαρές επιπτώσεις στην ίδια την αμερικανική οικονομία.
Ωστόσο, το στοίχημα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Η επιβολή ενός τέτοιου αποκλεισμού προϋποθέτει μαζική στρατιωτική παρουσία σε μία από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.
Το ναυτικό των ΗΠΑ θα βρεθεί αντιμέτωπο με νάρκες, drones και επιθέσεις από ταχύπλοα σκάφη, ένα σκηνικό που αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο απωλειών.
Και αυτό τη στιγμή που η αμερικανική κοινωνία εμφανίζεται εξαντλημένη από πολεμικές περιπέτειες και δεν δείχνει καμία ανοχή ούτε σε νέους νεκρούς ούτε σε εκτόξευση των τιμών της ενέργειας.
Ο ίδιος ο Trump, σε δηλώσεις του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι υψηλές τιμές στα καύσιμα να διατηρηθούν μέχρι και τις εκλογές, προκαλώντας έντονη ανησυχία.
Η κατάσταση είναι αδιέξοδη.
Από τη μία, οι ΗΠΑ ποντάρουν στην υπεροχή της οικονομίας τους.
Από την άλλη, το Ιράν δείχνει αποφασισμένο να αντέξει, ακόμη και υπό ασφυκτικές πιέσεις.
Όπως προειδοποιεί η Helima Croft της RBC Capital Markets, «κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος να υποχωρήσει».
Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά την κατάσταση εκρηκτική.
Ο αποκλεισμός θα αφαιρέσει από την αγορά έως και 1,8 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.
Αν όμως το Ιράν προχωρήσει σε πλήρη έλεγχο του Στενού, τότε διακυβεύονται έως και 15 εκατ. βαρέλια την ημέρα, ένα σοκ που η παγκόσμια οικονομία δύσκολα θα αντέξει.
Ήδη οι αγορές έδωσαν μια «γεύση» του τι έρχεται: οι τιμές του πετρελαίου εκτινάχθηκαν έως και 8% μέσα σε μία ημέρα, ενώ η βενζίνη κινείται σε υψηλά τετραετίας, εντείνοντας τον φόβο για νέο κύμα πληθωρισμού.
Παρά τις πιέσεις, η Τεχεράνη δεν δείχνει σημάδια κάμψης.
Με αποθέματα που αγγίζουν τα 190 εκατομμύρια βαρέλια και με δοκιμασμένες μεθόδους παράκαμψης κυρώσεων –από λαθρεμπόριο έως «ανάμειξη» πετρελαίου– το Ιράν φαίνεται έτοιμο να παίξει παιχνίδι αντοχής.
Αναλυτές εκτιμούν ότι ο χρόνος ίσως λειτουργεί υπέρ του.
«Το Ιράν έχει επιβιώσει από πολύ χειρότερα», επισημαίνουν, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα δεν έχει ποτέ υποχωρήσει σε ζητήματα στρατηγικής σημασίας.
Η πιο σκοτεινή πτυχή της κρίσης, ωστόσο, είναι η στρατιωτική κλιμάκωση.
Οι απειλές είναι πλέον ανοιχτές και ωμές: οι ΗΠΑ δηλώνουν έτοιμες να βυθίσουν ιρανικά πλοία, ενώ η Τεχεράνη απαντά με αντίστοιχη σκληρότητα.
Το ενδεχόμενο γενικευμένης ανάφλεξης δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Το Ιράν έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να πλήξει ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρη την περιοχή, από τη Σαουδική Αραβία έως το Κατάρ.
Παράλληλα, δυνάμεις-σκιές, όπως οι Houthis και φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές, ενδέχεται να ανοίξουν νέα μέτωπα, επεκτείνοντας τη σύγκρουση πέρα από κάθε έλεγχο.
Όπως προειδοποιούν διεθνείς αναλυτές, ο αποκλεισμός του Στενού του Hormuz δεν είναι απλώς μια ακόμη κρίση.
Είναι η αρχή ενός νέου, πιο επικίνδυνου κεφαλαίου, όπου το λάθος βήμα μπορεί να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή έκρηξη με ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και την ασφάλεια.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα υπάρξει σύγκρουση. Αλλά πότε και πόσο καταστροφική θα είναι.
Σενάρια παγκόσμιας σύγκρουσης
«Το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ σε μια συμβατική μάχη, αλλά μπορεί να το κάνει να βήξει αίμα».
Με αυτήν τη φράση-σοκ, ο αναλυτής Xueqin Jiang σκιαγραφεί το εκρηκτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στον Περσικό Κόλπο, καθώς ο αμερικανικός αποκλεισμός στα Στενά του Hormuz απειλεί να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία και να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη γεωπολιτική κλιμάκωση.
Παρά την επιβολή του αποκλεισμού από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, η εικόνα στο πεδίο παραμένει θολή.
Πλοία συνεχίζουν να διασχίζουν το στενό, εγείροντας ερωτήματα για το κατά πόσο η Ουάσινγκτον μπορεί πραγματικά να ελέγξει μια από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Η επιχείρηση, που ξεκίνησε αιφνιδιαστικά, στοχεύει ευθέως στην ασφυξία των ιρανικών πετρελαϊκών εσόδων, την ώρα που η εύθραυστη εκεχειρία με την Τεχεράνη οδεύει προς τη λήξη της.
Ωστόσο, ένας ναυτικός αποκλεισμός δεν είναι απλή υπόθεση.
Πρόκειται για μια διαρκή στρατιωτική πίεση, που απαιτεί συνεχή παρουσία σε μία από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες ζώνες του κόσμου.
Και το διακύβευμα είναι τεράστιο: όχι μόνο για τις ΗΠΑ και το Ιράν, αλλά για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Το κλείσιμο των Στενών του Hormuz δεν πλήττει μόνο την Τεχεράνη.
Οι πετρελαιοπαραγωγές μοναρχίες του Κόλπου βρίσκονται αντιμέτωπες με οικονομική καταστροφή.
Με δυνατότητα παράκαμψης μόλις στο ένα τρίτο των εξαγωγών, περίπου 10 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως μένουν «εγκλωβισμένα».
Το κόστος είναι εφιαλτικό: απώλειες που αγγίζουν τα 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ημερησίως, με τις τιμές να εκτοξεύονται στα 140 δολάρια ανά βαρέλι. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
Οι ασιατικές οικονομίες –Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ινδία– βλέπουν την ενεργειακή τους ασφάλεια να κρέμεται από μια κλωστή.
Τα στρατηγικά αποθέματα επαρκούν για λίγες μόνο εβδομάδες, ενώ κάθε μέρα αποκλεισμού βαθαίνει την κρίση.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία.
Εξαρτώμενη σε μεγάλο βαθμό από τις ροές πετρελαίου μέσω Hormuz, το Πεκίνο αντιλαμβάνεται τον αποκλεισμό ως ευθεία απειλή.
Και δεν αποκλείεται να αντιδράσει - γεγονός το οποίο προιωνίζεται Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μέσα στο χάος, υπάρχει και ένας απρόσμενος ωφελημένος: η Ρωσία.
Με τις τιμές του πετρελαίου να εκτοξεύονται, κάθε βαρέλι που δεν περνά από το Hormuz μετατρέπεται σε χρυσή ευκαιρία για τη Μόσχα.
Οι αγορές στρέφονται εναγωνίως σε εναλλακτικές πηγές, γεμίζοντας τα ρωσικά ταμεία.
Τα 4 σενάρια τρόμου
Ο Xueqin Jiang περιγράφει τέσσερις πιθανούς δρόμους, με βαριές συνέπειες:
1. Συνθηκολόγηση του Ιράν (8%): Ένα σενάριο σχεδόν απίθανο.
Η Τεχεράνη δύσκολα θα υποκύψει σε αμερικανικούς όρους υπό στρατιωτική πίεση, καθώς κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία.
2. Στρατιωτική ανάφλεξη (35%): Το Ιράν απαντά με επιθέσεις, ναρκοθέτηση και drones. Αμερικανικά πλοία πλήττονται.
Οι τιμές του πετρελαίου εκτινάσσονται πάνω από τα 160 δολάρια.
Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε ύφεση.
3. Αποτυχία του αποκλεισμού (40%): Ο αποκλεισμός αποδεικνύεται διάτρητος.
Η διεθνής πίεση αυξάνεται, οι σύμμαχοι απομακρύνονται και τελικά η επιχείρηση εγκαταλείπεται χωρίς ξεκάθαρο νικητή.
4. Κινεζική παρέμβαση (17%): Το πιο επικίνδυνο σενάριο. Η Κίνα εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα, προστατεύοντας πλοία ή εξοπλίζοντας το Ιράν.
Η σύγκρουση κινδυνεύει να εξελιχθεί σε αναμέτρηση υπερδυνάμεων.
Σε κάθε περίπτωση, οι αεροπορικές επιδρομές απέτυχαν.
Οι κυρώσεις δεν λύγισαν το Ιράν. Οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν.
Ο αποκλεισμός αποτελεί την ύστατη επιλογή, αλλά και την πιο επικίνδυνη.
Διότι, σε αντίθεση με άλλες μορφές πίεσης, ένας αποκλεισμός δεν πλήττει μόνο τον αντίπαλο.
Παρασύρει συμμάχους, διαταράσσει αγορές και δημιουργεί τις συνθήκες για ένα ατύχημα που μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμια σύγκρουση.
Και αυτή τη φορά, το τίμημα ίσως δεν είναι απλώς οικονομικό.
www.bankingnews.gr
Και παρά την κατάπαυση του πυρός, η πραγματικότητα στο πεδίο είναι εντελώς διαφορετική: ένα αόρατο, αλλά ασφυκτικό μπλόκο διαμορφώνεται, με πρωταγωνιστές τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν.
Κάθε δεξαμενόπλοιο που διασχίζει τα νερά του Περσικού Κόλπου αποτελεί πλέον «ωρολογιακή βόμβα» για τις αγορές.
Οι τιμές του πετρελαίου αντιδρούν σπασμωδικά, οι επενδυτές παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα, ενώ οι πολιτικοί σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη παίζουν ένα παιχνίδι υψηλού ρίσκου χωρίς σαφή έξοδο.
Σύμφωνα με το CNN, ο πρωτοφανής αποκλεισμός που επιχειρεί να επιβάλει ο Donald Trump στο Στενό του Hormuz δεν αποτελεί απλώς μια επίδειξη ισχύος, αλλά και ένα βήμα που μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το σχέδιο των ΗΠΑ είναι σαφές: οικονομική ασφυξία στο Ιράν, με τίμημα ακόμη και σοβαρές επιπτώσεις στην ίδια την αμερικανική οικονομία.
Ωστόσο, το στοίχημα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Η επιβολή ενός τέτοιου αποκλεισμού προϋποθέτει μαζική στρατιωτική παρουσία σε μία από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.
Το ναυτικό των ΗΠΑ θα βρεθεί αντιμέτωπο με νάρκες, drones και επιθέσεις από ταχύπλοα σκάφη, ένα σκηνικό που αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο απωλειών.
Και αυτό τη στιγμή που η αμερικανική κοινωνία εμφανίζεται εξαντλημένη από πολεμικές περιπέτειες και δεν δείχνει καμία ανοχή ούτε σε νέους νεκρούς ούτε σε εκτόξευση των τιμών της ενέργειας.
Ο ίδιος ο Trump, σε δηλώσεις του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι υψηλές τιμές στα καύσιμα να διατηρηθούν μέχρι και τις εκλογές, προκαλώντας έντονη ανησυχία.
Η κατάσταση είναι αδιέξοδη.
Από τη μία, οι ΗΠΑ ποντάρουν στην υπεροχή της οικονομίας τους.
Από την άλλη, το Ιράν δείχνει αποφασισμένο να αντέξει, ακόμη και υπό ασφυκτικές πιέσεις.
Όπως προειδοποιεί η Helima Croft της RBC Capital Markets, «κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος να υποχωρήσει».
Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά την κατάσταση εκρηκτική.
Ο αποκλεισμός θα αφαιρέσει από την αγορά έως και 1,8 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.
Αν όμως το Ιράν προχωρήσει σε πλήρη έλεγχο του Στενού, τότε διακυβεύονται έως και 15 εκατ. βαρέλια την ημέρα, ένα σοκ που η παγκόσμια οικονομία δύσκολα θα αντέξει.
Ήδη οι αγορές έδωσαν μια «γεύση» του τι έρχεται: οι τιμές του πετρελαίου εκτινάχθηκαν έως και 8% μέσα σε μία ημέρα, ενώ η βενζίνη κινείται σε υψηλά τετραετίας, εντείνοντας τον φόβο για νέο κύμα πληθωρισμού.
Παρά τις πιέσεις, η Τεχεράνη δεν δείχνει σημάδια κάμψης.
Με αποθέματα που αγγίζουν τα 190 εκατομμύρια βαρέλια και με δοκιμασμένες μεθόδους παράκαμψης κυρώσεων –από λαθρεμπόριο έως «ανάμειξη» πετρελαίου– το Ιράν φαίνεται έτοιμο να παίξει παιχνίδι αντοχής.
Αναλυτές εκτιμούν ότι ο χρόνος ίσως λειτουργεί υπέρ του.
«Το Ιράν έχει επιβιώσει από πολύ χειρότερα», επισημαίνουν, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα δεν έχει ποτέ υποχωρήσει σε ζητήματα στρατηγικής σημασίας.
Η πιο σκοτεινή πτυχή της κρίσης, ωστόσο, είναι η στρατιωτική κλιμάκωση.
Οι απειλές είναι πλέον ανοιχτές και ωμές: οι ΗΠΑ δηλώνουν έτοιμες να βυθίσουν ιρανικά πλοία, ενώ η Τεχεράνη απαντά με αντίστοιχη σκληρότητα.
Το ενδεχόμενο γενικευμένης ανάφλεξης δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Το Ιράν έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να πλήξει ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρη την περιοχή, από τη Σαουδική Αραβία έως το Κατάρ.
Παράλληλα, δυνάμεις-σκιές, όπως οι Houthis και φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές, ενδέχεται να ανοίξουν νέα μέτωπα, επεκτείνοντας τη σύγκρουση πέρα από κάθε έλεγχο.
Όπως προειδοποιούν διεθνείς αναλυτές, ο αποκλεισμός του Στενού του Hormuz δεν είναι απλώς μια ακόμη κρίση.
Είναι η αρχή ενός νέου, πιο επικίνδυνου κεφαλαίου, όπου το λάθος βήμα μπορεί να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή έκρηξη με ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και την ασφάλεια.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα υπάρξει σύγκρουση. Αλλά πότε και πόσο καταστροφική θα είναι.
Σενάρια παγκόσμιας σύγκρουσης
«Το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ σε μια συμβατική μάχη, αλλά μπορεί να το κάνει να βήξει αίμα».
Με αυτήν τη φράση-σοκ, ο αναλυτής Xueqin Jiang σκιαγραφεί το εκρηκτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στον Περσικό Κόλπο, καθώς ο αμερικανικός αποκλεισμός στα Στενά του Hormuz απειλεί να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία και να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη γεωπολιτική κλιμάκωση.
Παρά την επιβολή του αποκλεισμού από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, η εικόνα στο πεδίο παραμένει θολή.
Πλοία συνεχίζουν να διασχίζουν το στενό, εγείροντας ερωτήματα για το κατά πόσο η Ουάσινγκτον μπορεί πραγματικά να ελέγξει μια από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Η επιχείρηση, που ξεκίνησε αιφνιδιαστικά, στοχεύει ευθέως στην ασφυξία των ιρανικών πετρελαϊκών εσόδων, την ώρα που η εύθραυστη εκεχειρία με την Τεχεράνη οδεύει προς τη λήξη της.
Ωστόσο, ένας ναυτικός αποκλεισμός δεν είναι απλή υπόθεση.
Πρόκειται για μια διαρκή στρατιωτική πίεση, που απαιτεί συνεχή παρουσία σε μία από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες ζώνες του κόσμου.
Και το διακύβευμα είναι τεράστιο: όχι μόνο για τις ΗΠΑ και το Ιράν, αλλά για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Το κλείσιμο των Στενών του Hormuz δεν πλήττει μόνο την Τεχεράνη.
Οι πετρελαιοπαραγωγές μοναρχίες του Κόλπου βρίσκονται αντιμέτωπες με οικονομική καταστροφή.
Με δυνατότητα παράκαμψης μόλις στο ένα τρίτο των εξαγωγών, περίπου 10 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως μένουν «εγκλωβισμένα».
Το κόστος είναι εφιαλτικό: απώλειες που αγγίζουν τα 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ημερησίως, με τις τιμές να εκτοξεύονται στα 140 δολάρια ανά βαρέλι. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
Οι ασιατικές οικονομίες –Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ινδία– βλέπουν την ενεργειακή τους ασφάλεια να κρέμεται από μια κλωστή.
Τα στρατηγικά αποθέματα επαρκούν για λίγες μόνο εβδομάδες, ενώ κάθε μέρα αποκλεισμού βαθαίνει την κρίση.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία.
Εξαρτώμενη σε μεγάλο βαθμό από τις ροές πετρελαίου μέσω Hormuz, το Πεκίνο αντιλαμβάνεται τον αποκλεισμό ως ευθεία απειλή.
Και δεν αποκλείεται να αντιδράσει - γεγονός το οποίο προιωνίζεται Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μέσα στο χάος, υπάρχει και ένας απρόσμενος ωφελημένος: η Ρωσία.
Με τις τιμές του πετρελαίου να εκτοξεύονται, κάθε βαρέλι που δεν περνά από το Hormuz μετατρέπεται σε χρυσή ευκαιρία για τη Μόσχα.
Οι αγορές στρέφονται εναγωνίως σε εναλλακτικές πηγές, γεμίζοντας τα ρωσικά ταμεία.
Τα 4 σενάρια τρόμου
Ο Xueqin Jiang περιγράφει τέσσερις πιθανούς δρόμους, με βαριές συνέπειες:
1. Συνθηκολόγηση του Ιράν (8%): Ένα σενάριο σχεδόν απίθανο.
Η Τεχεράνη δύσκολα θα υποκύψει σε αμερικανικούς όρους υπό στρατιωτική πίεση, καθώς κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία.
2. Στρατιωτική ανάφλεξη (35%): Το Ιράν απαντά με επιθέσεις, ναρκοθέτηση και drones. Αμερικανικά πλοία πλήττονται.
Οι τιμές του πετρελαίου εκτινάσσονται πάνω από τα 160 δολάρια.
Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε ύφεση.
3. Αποτυχία του αποκλεισμού (40%): Ο αποκλεισμός αποδεικνύεται διάτρητος.
Η διεθνής πίεση αυξάνεται, οι σύμμαχοι απομακρύνονται και τελικά η επιχείρηση εγκαταλείπεται χωρίς ξεκάθαρο νικητή.
4. Κινεζική παρέμβαση (17%): Το πιο επικίνδυνο σενάριο. Η Κίνα εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα, προστατεύοντας πλοία ή εξοπλίζοντας το Ιράν.
Η σύγκρουση κινδυνεύει να εξελιχθεί σε αναμέτρηση υπερδυνάμεων.
Σε κάθε περίπτωση, οι αεροπορικές επιδρομές απέτυχαν.
Οι κυρώσεις δεν λύγισαν το Ιράν. Οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν.
Ο αποκλεισμός αποτελεί την ύστατη επιλογή, αλλά και την πιο επικίνδυνη.
Διότι, σε αντίθεση με άλλες μορφές πίεσης, ένας αποκλεισμός δεν πλήττει μόνο τον αντίπαλο.
Παρασύρει συμμάχους, διαταράσσει αγορές και δημιουργεί τις συνθήκες για ένα ατύχημα που μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμια σύγκρουση.
Και αυτή τη φορά, το τίμημα ίσως δεν είναι απλώς οικονομικό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών