Η κοινή εμφάνιση Σαμαρά - Καραμανλή θα είναι ακόμη ένα χαστούκι σε όλους όσους παίζουν παιχνίδια στην πλάτη της παράταξης.
Το είχαμε γράψει εδώ και μέρες, ότι ο εφιάλτης για το Μέγαρο Μαξίμου με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα επέστρεφε με αφορμή τις διαρροές που έκαναν παπαγαλάκια, μεταξύ των οποίων και …φίλοι του Καραμανλή, σύμφωνα με τα οποία και τους οποίους οι πρώην πρωθυπουργοί ήταν στα…μαχαίρια.
Ο λόγος για τις σχέσεις Καραμανλή - Σαμαρά.
Αστειότητες τα περί αδειάσματος
Μάλιστα είχαν φτάσει στο σημείο να ισχυρίζονται ότι ο Καραμανλής θα αδειάσει τον Σαμαρά και ότι δεν θέλουν να τον εμπλέκουν με εκείνον.
Τώρα εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι όχι μόνο ο Σαμαράς, αλλά και μια σειρά από βουλευτές θα είναι την Κυριακή στο Πολεμικό Μουσείο το μήνυμα που θα σταλεί σε όλους αυτούς θα είναι κάτι παραπάνω από ισχυρό.
Η κοινή εμφάνιση των δυο θα είναι ακόμη ένα χαστούκι σε όλους όσους παίζουν παιχνίδια στην πλάτη της παράταξης.
Το Μαξίμου μάλιστα βλέποντας ότι ακόμη και ο πολυδιαφισμένος Μάρκο Ρούμπιο, δεν πήρε θέση στην πρόκληση με το τουρκολιβυκό σύμφωνο παίζοντας το επιτήδειος ουδέτερος περιμένει με άγχος το τι θα πει ο Καραμανλής στην ομιλία του.
Στις 6.30 μμ την Κυριακή
Η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στο Πολεμικό Μουσείο, στις 25 Οκτωβρίου, στις 6.30 μμ με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Εάν ο Σαμαράς δώσει τελικά το «παρών», η σημειολογία θα είναι ισχυρή: θα πρόκειται για μια δημόσια εικόνα που θα δυσκολέψει όσους επιχειρούν να παρουσιάσουν τους δύο πρώην πρωθυπουργούς ως πολιτικά απομακρυσμένους. Εάν, μάλιστα, στην εκδήλωση βρεθούν και βουλευτές της ΝΔ, η παρουσία τους θα μπορούσε να διαβαστεί ως ένδειξη ότι οι προβληματισμοί στο εσωτερικό της παράταξης δεν περιορίζονται στους δύο πρώην αρχηγούς.
Η δύσκολη εξίσωση της δεξιάς πτέρυγας
Για την κυβέρνηση, το ζήτημα δεν είναι μόνο η φωτογραφία της Κυριακής.
Είναι η πολιτική δυναμική που μπορεί να δημιουργηθεί εάν η κριτική προς το Μέγαρο Μαξίμου αποκτήσει πιο συντονισμένη εικόνα.
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει επανέλθει με παρεμβάσεις για την οικονομία, την ακρίβεια και την κυβερνητική πολιτική, ενώ η συζήτηση για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος όλο έρχεται και πιο κοντά, την ώρα που στις δημοσκοπήσεις το κόμμα Σαμαρά αντέχει σε ισχυρό διψήφιο ποσοστό.
Σε αυτό το περιβάλλον, μια κοινή παρουσία με τον Καραμανλή θα έστελνε, ένα μήνυμα ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί εξακολουθούν να διαθέτουν δημόσιο βήμα και δυνατότητα παρέμβασης στη συζήτηση για την κατεύθυνση της παράταξης.
Και αυτό είναι που προκαλεί πολιτικό πονοκέφαλο στο κυβερνητικό επιτελείο: όχι απαραίτητα μια οργανωμένη αμφισβήτηση, αλλά το ενδεχόμενο να ενισχυθεί η εικόνα μιας ΝΔ με διαφορετικές γραμμές για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και τη διαχείριση των εθνικών θεμάτων.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Το διεθνές περιβάλλον προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο στην αντιπαράθεση.
Η πρόσφατη έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών υποστήριξε στις 20 Οκτωβρίου ότι η απόφαση δεν μεταβάλλει τον νομικό χαρακτήρα του μνημονίου, το οποίο θεωρεί άκυρο και αντίθετο στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
Το βέβαιο είναι ότι το Πολεμικό Μουσείο θα βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης που θα ακολουθήσει.
Η παρουσία ή η απουσία του Σαμαρά, οι βουλευτές που ενδεχομένως θα βρεθούν στην αίθουσα και, κυρίως, το περιεχόμενο της ομιλίας Καραμανλή θα καθορίσουν την πολιτική ανάγνωση της εκδήλωσης.
Αν και ο πρώην πρωθυπουργός, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν δεν θα κτυπήσει ευθέως και ιδιαίτερα σε αυτήν την φάση την κυβέρνηση θα «φωτογραφίσει» τις τεράστιες ευθύνες και τους λάθους χειρισμούς που έχουν γίνει στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Οι άξονες της ομιλίας
Στο επίκεντρο της κριτικής
Ο Κώστας Καραμανλής έχει διατυπώσει επανειλημμένα και με αρκετά σαφή τρόπο τις θέσεις του για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Ο βασικός άξονας της κριτικής του είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, να μην υποτιμά τον τουρκικό αναθεωρητισμό και να αποφεύγει υποχωρήσεις που μπορεί να δημιουργήσουν τετελεσμένα σε βάρος των εθνικών συμφερόντων.
Συγκεκριμένα έχει αναφερθεί :
1. Τουρκικός αναθεωρητισμός και ελληνοτουρκικά
Σε δημόσια τοποθέτησή του, ο Καραμανλής χαρακτήρισε εύλογες τις ανησυχίες για τα εθνικά θέματα, αποδίδοντάς τες στην επιθετικότητα και στον αυξανόμενο αναθεωρητισμό της Τουρκίας.
Είχε επίσης υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να καλλιεργεί αυταπάτες πως η υποχωρητικότητα θα οδηγήσει αυτομάτως σε διευθέτηση των διαφορών.
Έχει επιμείνει ότι η προσφυγή στη Χάγη πρέπει να αφορά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας και όχι ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας, «γκρίζων ζωνών» ή αποστρατιωτικοποίησης των νησιών.
2. Κύπρος και διαφορετικά μέτρα και σταθμά
Σε τοποθετήσεις του έχει επισημάνει την αντίφαση που υπάρχει στη διεθνή αντιμετώπιση της Ουκρανίας και της Κύπρου.
Άσκησε κριτική στους συμμάχους και εταίρους που καταδικάζουν τη ρωσική εισβολή, αλλά, όπως είπε, δεν επιδεικνύουν αντίστοιχη αποφασιστικότητα απέναντι στη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή στην Κύπρο.
3. Διεθνές δίκαιο και εθνική στρατηγική
Η σταθερή θέση του είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να υπερασπίζεται τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, διατηρώντας ταυτόχρονα ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία.
Δεν απορρίπτει τον διάλογο, αλλά αντιτίθεται στη διεύρυνση της ατζέντας με μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις.
4. Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική
Στη γενικότερη προσέγγισή του, ο Καραμανλής έχει υποστηρίξει την ανάγκη η Ελλάδα να διατηρεί δυνατότητα συνεργασίας με διαφορετικές διεθνείς δυνάμεις, χωρίς να παραμερίζει τα εθνικά της συμφέροντα.
Η θέση αυτή συνδέεται με την έμφαση που δίνει στον ρόλο της Ευρώπης, στις διεθνείς ισορροπίες και στην αποφυγή πολιτικών που περιορίζουν τις ελληνικές επιλογές.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο;
Εάν ο Καραμανλής επιλέξει να επανέλθει στα εθνικά θέματα, υπάρχουν τρία πεδία στα οποία η ήδη διατυπωμένη κριτική του μπορεί να αποκτήσει πολιτική βαρύτητα:
Τουρκία και Αιγαίο: αν θα επαναλάβει την προειδοποίηση κατά των υποχωρήσεων και της διεύρυνσης της ατζέντας των ελληνοτουρκικών.
Κύπρος και τουρκολιβυκό μνημόνιο: αν θα θέσει ζήτημα αποτελεσματικής διεθνούς στήριξης των ελληνικών και κυπριακών θέσεων.
Σχέσεις με συμμάχους: αν θα υπογραμμίσει ότι οι συμμαχίες είναι σημαντικές, αλλά δεν υποκαθιστούν την αυτόνομη υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων . Και όλα αυτά σε συνδυασμέ με την 28η Οκτωβρίου και το όχι.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Ο λόγος για τις σχέσεις Καραμανλή - Σαμαρά.
Αστειότητες τα περί αδειάσματος
Μάλιστα είχαν φτάσει στο σημείο να ισχυρίζονται ότι ο Καραμανλής θα αδειάσει τον Σαμαρά και ότι δεν θέλουν να τον εμπλέκουν με εκείνον.
Τώρα εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι όχι μόνο ο Σαμαράς, αλλά και μια σειρά από βουλευτές θα είναι την Κυριακή στο Πολεμικό Μουσείο το μήνυμα που θα σταλεί σε όλους αυτούς θα είναι κάτι παραπάνω από ισχυρό.
Η κοινή εμφάνιση των δυο θα είναι ακόμη ένα χαστούκι σε όλους όσους παίζουν παιχνίδια στην πλάτη της παράταξης.
Το Μαξίμου μάλιστα βλέποντας ότι ακόμη και ο πολυδιαφισμένος Μάρκο Ρούμπιο, δεν πήρε θέση στην πρόκληση με το τουρκολιβυκό σύμφωνο παίζοντας το επιτήδειος ουδέτερος περιμένει με άγχος το τι θα πει ο Καραμανλής στην ομιλία του.
Στις 6.30 μμ την Κυριακή
Η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στο Πολεμικό Μουσείο, στις 25 Οκτωβρίου, στις 6.30 μμ με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Εάν ο Σαμαράς δώσει τελικά το «παρών», η σημειολογία θα είναι ισχυρή: θα πρόκειται για μια δημόσια εικόνα που θα δυσκολέψει όσους επιχειρούν να παρουσιάσουν τους δύο πρώην πρωθυπουργούς ως πολιτικά απομακρυσμένους. Εάν, μάλιστα, στην εκδήλωση βρεθούν και βουλευτές της ΝΔ, η παρουσία τους θα μπορούσε να διαβαστεί ως ένδειξη ότι οι προβληματισμοί στο εσωτερικό της παράταξης δεν περιορίζονται στους δύο πρώην αρχηγούς.
Η δύσκολη εξίσωση της δεξιάς πτέρυγας
Για την κυβέρνηση, το ζήτημα δεν είναι μόνο η φωτογραφία της Κυριακής.
Είναι η πολιτική δυναμική που μπορεί να δημιουργηθεί εάν η κριτική προς το Μέγαρο Μαξίμου αποκτήσει πιο συντονισμένη εικόνα.
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει επανέλθει με παρεμβάσεις για την οικονομία, την ακρίβεια και την κυβερνητική πολιτική, ενώ η συζήτηση για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος όλο έρχεται και πιο κοντά, την ώρα που στις δημοσκοπήσεις το κόμμα Σαμαρά αντέχει σε ισχυρό διψήφιο ποσοστό.
Σε αυτό το περιβάλλον, μια κοινή παρουσία με τον Καραμανλή θα έστελνε, ένα μήνυμα ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί εξακολουθούν να διαθέτουν δημόσιο βήμα και δυνατότητα παρέμβασης στη συζήτηση για την κατεύθυνση της παράταξης.
Και αυτό είναι που προκαλεί πολιτικό πονοκέφαλο στο κυβερνητικό επιτελείο: όχι απαραίτητα μια οργανωμένη αμφισβήτηση, αλλά το ενδεχόμενο να ενισχυθεί η εικόνα μιας ΝΔ με διαφορετικές γραμμές για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και τη διαχείριση των εθνικών θεμάτων.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Το διεθνές περιβάλλον προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο στην αντιπαράθεση.
Η πρόσφατη έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών υποστήριξε στις 20 Οκτωβρίου ότι η απόφαση δεν μεταβάλλει τον νομικό χαρακτήρα του μνημονίου, το οποίο θεωρεί άκυρο και αντίθετο στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
Το βέβαιο είναι ότι το Πολεμικό Μουσείο θα βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης που θα ακολουθήσει.
Η παρουσία ή η απουσία του Σαμαρά, οι βουλευτές που ενδεχομένως θα βρεθούν στην αίθουσα και, κυρίως, το περιεχόμενο της ομιλίας Καραμανλή θα καθορίσουν την πολιτική ανάγνωση της εκδήλωσης.
Αν και ο πρώην πρωθυπουργός, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν δεν θα κτυπήσει ευθέως και ιδιαίτερα σε αυτήν την φάση την κυβέρνηση θα «φωτογραφίσει» τις τεράστιες ευθύνες και τους λάθους χειρισμούς που έχουν γίνει στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Οι άξονες της ομιλίας
Στο επίκεντρο της κριτικής
Ο Κώστας Καραμανλής έχει διατυπώσει επανειλημμένα και με αρκετά σαφή τρόπο τις θέσεις του για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Ο βασικός άξονας της κριτικής του είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, να μην υποτιμά τον τουρκικό αναθεωρητισμό και να αποφεύγει υποχωρήσεις που μπορεί να δημιουργήσουν τετελεσμένα σε βάρος των εθνικών συμφερόντων.
Συγκεκριμένα έχει αναφερθεί :
1. Τουρκικός αναθεωρητισμός και ελληνοτουρκικά
Σε δημόσια τοποθέτησή του, ο Καραμανλής χαρακτήρισε εύλογες τις ανησυχίες για τα εθνικά θέματα, αποδίδοντάς τες στην επιθετικότητα και στον αυξανόμενο αναθεωρητισμό της Τουρκίας.
Είχε επίσης υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να καλλιεργεί αυταπάτες πως η υποχωρητικότητα θα οδηγήσει αυτομάτως σε διευθέτηση των διαφορών.
Έχει επιμείνει ότι η προσφυγή στη Χάγη πρέπει να αφορά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας και όχι ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας, «γκρίζων ζωνών» ή αποστρατιωτικοποίησης των νησιών.
2. Κύπρος και διαφορετικά μέτρα και σταθμά
Σε τοποθετήσεις του έχει επισημάνει την αντίφαση που υπάρχει στη διεθνή αντιμετώπιση της Ουκρανίας και της Κύπρου.
Άσκησε κριτική στους συμμάχους και εταίρους που καταδικάζουν τη ρωσική εισβολή, αλλά, όπως είπε, δεν επιδεικνύουν αντίστοιχη αποφασιστικότητα απέναντι στη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή στην Κύπρο.
3. Διεθνές δίκαιο και εθνική στρατηγική
Η σταθερή θέση του είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να υπερασπίζεται τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, διατηρώντας ταυτόχρονα ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία.
Δεν απορρίπτει τον διάλογο, αλλά αντιτίθεται στη διεύρυνση της ατζέντας με μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις.
4. Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική
Στη γενικότερη προσέγγισή του, ο Καραμανλής έχει υποστηρίξει την ανάγκη η Ελλάδα να διατηρεί δυνατότητα συνεργασίας με διαφορετικές διεθνείς δυνάμεις, χωρίς να παραμερίζει τα εθνικά της συμφέροντα.
Η θέση αυτή συνδέεται με την έμφαση που δίνει στον ρόλο της Ευρώπης, στις διεθνείς ισορροπίες και στην αποφυγή πολιτικών που περιορίζουν τις ελληνικές επιλογές.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο;
Εάν ο Καραμανλής επιλέξει να επανέλθει στα εθνικά θέματα, υπάρχουν τρία πεδία στα οποία η ήδη διατυπωμένη κριτική του μπορεί να αποκτήσει πολιτική βαρύτητα:
Τουρκία και Αιγαίο: αν θα επαναλάβει την προειδοποίηση κατά των υποχωρήσεων και της διεύρυνσης της ατζέντας των ελληνοτουρκικών.
Κύπρος και τουρκολιβυκό μνημόνιο: αν θα θέσει ζήτημα αποτελεσματικής διεθνούς στήριξης των ελληνικών και κυπριακών θέσεων.
Σχέσεις με συμμάχους: αν θα υπογραμμίσει ότι οι συμμαχίες είναι σημαντικές, αλλά δεν υποκαθιστούν την αυτόνομη υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων . Και όλα αυτά σε συνδυασμέ με την 28η Οκτωβρίου και το όχι.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών