Η ανθρωπότητα στρέφει πλέον το βλέμμα πέρα από τον Άρη, με τον Τιτάνα - τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου - να θεωρείται ο επόμενος μεγάλος στόχος επανδρωμένης εξερεύνησης
Η ανθρωπότητα προετοιμάζεται να ξεπεράσει την τροχιά του Άρη.
Ο επόμενος στόχος της επανδρωμένης διαστημικής εξερεύνησης θα είναι ο Tιτάνας, ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Κρόνου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαμορφώνουν ήδη στρατηγική για την εξερεύνηση αυτού του κόσμου, ο οποίος διαφέρει ριζικά από τη Σελήνη ως προς τις φυσικές του ιδιότητες και τις δυνατότητες κατοίκησης.
Επιστημονικό ενδιαφέρον για τον πορτοκαλί γίγαντα
Ο Tιτάνας παραμένει το μοναδικό σώμα στο ηλιακό σύστημα, εκτός από τη Γη, που διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα και σταθερά σώματα υγρών στην επιφάνειά του.
Η Amanda Hendricks, διευθύντρια του Ινστιτούτου Πλανητικής Επιστήμης των ΗΠΑ, ξεκινά κοινή προσπάθεια μεταξύ μηχανικών και επιστημόνων.
Ο βασικός στόχος είναι η δημιουργία λίστας προκαταρκτικών αποστολών, ώστε το θεωρητικό ενδιαφέρον να μετατραπεί σε πρακτικό σχέδιο αποστολής.
«Ο Tιτάνας είναι ένα δυναμικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από εποχικές αλλαγές και ενεργές γεωλογικές διεργασίες. Αποτελεί ιδανικό εργαστήριο για τη μελέτη της προβιοτικής χημείας σε πλανητική κλίμακα», εξηγεί ο φυσικός Dmitry Lapshin.
Το διαστημικό σκάφος Huygens απέκτησε τα πρώτα δεδομένα για τον δορυφόρο το 2005.
Η προσεδάφιση αυτή θεωρείται η πιο απομακρυσμένη στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης.
Το σκάφος κατέγραψε παγωμένους ογκόλιθους και κοίτες ποταμών. Οι συνθήκες της επιφάνειας θυμίζουν την αρχέγονη Γη, βυθισμένη όμως σε ακραίο ψύχος.
Τέτοιοι αρχαίοι φυσικοί μηχανισμοί απαιτούν ανθρώπινη παρέμβαση για λεπτομερή ανάλυση.
Στρατηγική ρομποτικής «επίθεσης»
Η αποστολή Dragonfly θα αποτελέσει βασικό στάδιο προετοιμασίας, με το οκτακόπτερο όχημα να προγραμματίζεται να εκτοξευθεί το 2028.
Το drone θα ταξιδεύει ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές του δορυφόρου για τρία χρόνια, με στόχο την αναζήτηση πιθανών κατοικήσιμων τοποθεσιών.
Η επιτυχία της αποστολής θα επιτρέψει στη NASA να αξιολογήσει τις απειλές που δημιουργούν οι ακραίες θερμοκρασίες και το σκληρό περιβάλλον του Κρόνου.
Μετά το Dragonfly, οι επιστήμονες εξετάζουν το ενδεχόμενο αποστολής τροχιακών μονάδων.
Πληρώματα θα μπορούν να εργάζονται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, ελέγχοντας εξ αποστάσεως ρομπότ στην επιφάνεια.
Αυτή η προσέγγιση μειώνει τους κινδύνους που αντιμετώπισε το πρώιμο σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα.
Πηγές ραδιοϊσοτόπων θα παρέχουν ενέργεια στον εξοπλισμό σε συνθήκες ανεπαρκούς ηλιακού φωτός.
«Στην επιφάνεια του δορυφόρου, ο εξοπλισμός θα έρθει αντιμέτωπος με οργανικές αποθέσεις που συσσωρεύονται συνεχώς. Αυτό απαιτεί ανάπτυξη νέων συστημάτων προστασίας για εξαρτήματα τριβής και αισθητήρες από το συμπύκνωμα μεθανίου», τονίζει ο μηχανικός βιομηχανικής ασφάλειας Vitaly Korneev.
Η φυσική της επιβίωσης και της… πτήσης με φτερά
Η αποίκιση του Tιτάνα θεωρείται δελεαστική λόγω της πυκνής ατμόσφαιράς του.
Αυτή προσφέρει πολύ καλύτερη προστασία από την ακτινοβολία σε σχέση με τη λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη.
Η υψηλή πίεση απλοποιεί επίσης τον σχεδιασμό διαστημικών στολών, καθώς δεν χρειάζεται να είναι τόσο άκαμπτες.
Η μεγαλύτερη πρόκληση θα είναι το ακραίο ψύχος. Οι άνθρωποι θα χρειαστούν ισχυρά συστήματα θερμικής μόνωσης και παραγωγής οξυγόνου από τον τοπικό πάγο.
Ο συνδυασμός χαμηλής βαρύτητας και πυκνού αέρα δημιουργεί μοναδικές δυνατότητες μετακίνησης.
Θεωρητικά, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να πετούν πάνω από την επιφάνεια χρησιμοποιώντας μόνο μυϊκή δύναμη και τεχνητά φτερά!
Ωστόσο, μια μόνιμη παρουσία θα απαιτούσε προστασία των κατοικήσιμων μονάδων από τις βροχοπτώσεις.
Τα διδάγματα από την ιστορία της αστροναυτικής και της εξερεύνησης της Σελήνης θα έπρεπε να επανεξεταστούν πλήρως σε αυτό το περιβάλλον.
www.bankingnews.gr
Ο επόμενος στόχος της επανδρωμένης διαστημικής εξερεύνησης θα είναι ο Tιτάνας, ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Κρόνου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαμορφώνουν ήδη στρατηγική για την εξερεύνηση αυτού του κόσμου, ο οποίος διαφέρει ριζικά από τη Σελήνη ως προς τις φυσικές του ιδιότητες και τις δυνατότητες κατοίκησης.
Επιστημονικό ενδιαφέρον για τον πορτοκαλί γίγαντα
Ο Tιτάνας παραμένει το μοναδικό σώμα στο ηλιακό σύστημα, εκτός από τη Γη, που διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα και σταθερά σώματα υγρών στην επιφάνειά του.
Η Amanda Hendricks, διευθύντρια του Ινστιτούτου Πλανητικής Επιστήμης των ΗΠΑ, ξεκινά κοινή προσπάθεια μεταξύ μηχανικών και επιστημόνων.
Ο βασικός στόχος είναι η δημιουργία λίστας προκαταρκτικών αποστολών, ώστε το θεωρητικό ενδιαφέρον να μετατραπεί σε πρακτικό σχέδιο αποστολής.
«Ο Tιτάνας είναι ένα δυναμικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από εποχικές αλλαγές και ενεργές γεωλογικές διεργασίες. Αποτελεί ιδανικό εργαστήριο για τη μελέτη της προβιοτικής χημείας σε πλανητική κλίμακα», εξηγεί ο φυσικός Dmitry Lapshin.
Το διαστημικό σκάφος Huygens απέκτησε τα πρώτα δεδομένα για τον δορυφόρο το 2005.
Η προσεδάφιση αυτή θεωρείται η πιο απομακρυσμένη στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης.
Το σκάφος κατέγραψε παγωμένους ογκόλιθους και κοίτες ποταμών. Οι συνθήκες της επιφάνειας θυμίζουν την αρχέγονη Γη, βυθισμένη όμως σε ακραίο ψύχος.
Τέτοιοι αρχαίοι φυσικοί μηχανισμοί απαιτούν ανθρώπινη παρέμβαση για λεπτομερή ανάλυση.
Στρατηγική ρομποτικής «επίθεσης»
Η αποστολή Dragonfly θα αποτελέσει βασικό στάδιο προετοιμασίας, με το οκτακόπτερο όχημα να προγραμματίζεται να εκτοξευθεί το 2028.
Το drone θα ταξιδεύει ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές του δορυφόρου για τρία χρόνια, με στόχο την αναζήτηση πιθανών κατοικήσιμων τοποθεσιών.
Η επιτυχία της αποστολής θα επιτρέψει στη NASA να αξιολογήσει τις απειλές που δημιουργούν οι ακραίες θερμοκρασίες και το σκληρό περιβάλλον του Κρόνου.
Μετά το Dragonfly, οι επιστήμονες εξετάζουν το ενδεχόμενο αποστολής τροχιακών μονάδων.
Πληρώματα θα μπορούν να εργάζονται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, ελέγχοντας εξ αποστάσεως ρομπότ στην επιφάνεια.
Αυτή η προσέγγιση μειώνει τους κινδύνους που αντιμετώπισε το πρώιμο σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα.
Πηγές ραδιοϊσοτόπων θα παρέχουν ενέργεια στον εξοπλισμό σε συνθήκες ανεπαρκούς ηλιακού φωτός.
«Στην επιφάνεια του δορυφόρου, ο εξοπλισμός θα έρθει αντιμέτωπος με οργανικές αποθέσεις που συσσωρεύονται συνεχώς. Αυτό απαιτεί ανάπτυξη νέων συστημάτων προστασίας για εξαρτήματα τριβής και αισθητήρες από το συμπύκνωμα μεθανίου», τονίζει ο μηχανικός βιομηχανικής ασφάλειας Vitaly Korneev.
Η φυσική της επιβίωσης και της… πτήσης με φτερά
Η αποίκιση του Tιτάνα θεωρείται δελεαστική λόγω της πυκνής ατμόσφαιράς του.
Αυτή προσφέρει πολύ καλύτερη προστασία από την ακτινοβολία σε σχέση με τη λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη.
Η υψηλή πίεση απλοποιεί επίσης τον σχεδιασμό διαστημικών στολών, καθώς δεν χρειάζεται να είναι τόσο άκαμπτες.
Η μεγαλύτερη πρόκληση θα είναι το ακραίο ψύχος. Οι άνθρωποι θα χρειαστούν ισχυρά συστήματα θερμικής μόνωσης και παραγωγής οξυγόνου από τον τοπικό πάγο.
Ο συνδυασμός χαμηλής βαρύτητας και πυκνού αέρα δημιουργεί μοναδικές δυνατότητες μετακίνησης.
Θεωρητικά, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να πετούν πάνω από την επιφάνεια χρησιμοποιώντας μόνο μυϊκή δύναμη και τεχνητά φτερά!
Ωστόσο, μια μόνιμη παρουσία θα απαιτούσε προστασία των κατοικήσιμων μονάδων από τις βροχοπτώσεις.
Τα διδάγματα από την ιστορία της αστροναυτικής και της εξερεύνησης της Σελήνης θα έπρεπε να επανεξεταστούν πλήρως σε αυτό το περιβάλλον.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών