Η Ουάσινγκτον τον αναγνωρίζει ως χρήμα και στρατηγικό asset, αλλάζει το παγκόσμιο παιχνίδι
Ο χρυσός επιστρέφει στο γεωπολιτικό προσκήνιο με τρόπο που η διεθνής αγορά δεν έχει δει εδώ και δεκαετίες. Και αυτή τη φορά δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη ράλι της τιμής του πολύτιμου μετάλλου, σύμφωνα με την Phoenix Capital Research.
Η κυβέρνηση Trump φαίνεται να επαναπροσδιορίζει τον ρόλο του χρυσού, αντιμετωπίζοντάς τον ταυτόχρονα ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο, ως εργαλείο εθνικής ασφάλειας και – το σημαντικότερο – ως πραγματικό χρήμα.
Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ισχυρό μοτίβο. Ο Donald Trump χαρακτήρισε τον χρυσό «κρίσιμο ορυκτό» με το Εκτελεστικό Διάταγμα 14241, με αντικείμενο την άμεση ενίσχυση της αμερικανικής παραγωγής ορυκτών.
Στη συνέχεια, η United States Geological Survey (USGS) δεν συμπεριέλαβε τον χρυσό στη δική της λίστα κρίσιμων ορυκτών, όχι επειδή δεν θεωρείται σημαντικός για την εθνική ασφάλεια, αλλά επειδή η συγκεκριμένη λίστα βασίζεται σε ένα στενό νομικό κριτήριο που αφορά την εξάρτηση από εισαγωγές.
Και οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνται από ξένες χώρες για την παραγωγή χρυσού.
Το πραγματικό μήνυμα, επομένως, δεν βρίσκεται στην τεχνική εξαίρεση της USGS. Βρίσκεται στο γεγονός ότι ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ επέλεξε να χαρακτηρίσει τον χρυσό κρίσιμο για την εθνική ασφάλεια.
Ο Bessent «ξαναβάζει» τον χρυσό στο νομισματικό κάδρο
Στη συνέχεια, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Scott Bessent έδωσε ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο Fox News, αναφέρθηκε στην εποχή κατά την οποία το δολάριο ήταν συνδεδεμένο με το ασήμι και τον χρυσό, πριν από τη δεκαετία του 1970.
Μια τέτοια αναφορά από έναν εν ενεργεία υπουργό Οικονομικών δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί αδιάφορη. Ο χρυσός φαίνεται να επανέρχεται στο αμερικανικό νομισματικό λεξιλόγιο όχι ως ένα απλό επενδυτικό προϊόν, αλλά ως σημείο αναφοράς για το ίδιο το χρήμα.
Και τότε έρχεται το Fort Knox.
Ο Bessent δεν ήταν υποχρεωμένος να αναφερθεί στον έλεγχο των αμερικανικών αποθεμάτων χρυσού. Το έκανε όμως, δημοσίως και μάλιστα δίνοντας συγκεκριμένο αριθμό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ έχουν ελέγξει τα αποθέματα χρυσού στο Fort Knox, ο χρυσός έχει καταγραφεί στο σύνολό του και η αξία των αποθεμάτων σε τρέχουσες τιμές αγοράς ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια.
Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο δεν αποτελεί είδηση. Η ανάγκη, όμως, ενός υπουργού Οικονομικών να το υπενθυμίσει δημόσια, τη στιγμή που ο ρόλος του χρυσού στο παγκόσμιο σύστημα αρχίζει να αλλάζει, είναι σαφώς πιο ενδιαφέρουσα.
Η μεγάλη αποκάλυψη: Οι ΗΠΑ βάζουν τον χρυσό στις κυρώσεις
Το καθοριστικό κομμάτι ήρθε τη Δευτέρα.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου σχετικά με τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν, ο Scott Bessent ενέταξε τον χρυσό στο πεδίο των κυρώσεων, στην ίδια συζήτηση με τα κρυπτονομίσματα και την αεροπορία.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική ανατροπή.
Γιατί μια κυβέρνηση δεν επιβάλλει κυρώσεις σε ένα περιουσιακό στοιχείο απλώς επειδή είναι πολύτιμο. Επιβάλλει κυρώσεις όταν το συγκεκριμένο asset χρησιμοποιείται για να μεταφέρει αξία, να πραγματοποιεί συναλλαγές ή να παρακάμπτει το υπάρχον χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Με απλά λόγια, η Ουάσινγκτον αναγνωρίζει πλέον επισήμως ότι ο χρυσός μπορεί να λειτουργήσει ως χρήμα.
Και το Ιράν είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η Τεχεράνη στρέφεται στον χρυσό ακριβώς επειδή ο χρυσός δεν χρειάζεται το SWIFT για να λειτουργήσει ως μέσο μεταφοράς αξίας. Οι εισαγωγές χρυσού στο Ιράν έχουν αυξηθεί δραματικά, ενώ πρώην αξιωματούχος της κεντρικής τράπεζας της χώρας έχει περιγράψει τον χρυσό ως ένα είδος «εμβολίου» που προστάτευσε την ιρανική οικονομία από τις δυτικές κυρώσεις επί 46 χρόνια.
Η Ουάσινγκτον το γνωρίζει. Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών το παρακολουθεί.
Και τώρα αποφασίζει να βάλει τον ίδιο τον χρυσό μέσα στο δίχτυ των κυρώσεων.
Αυτό ισοδυναμεί με παραδοχή ότι το πολύτιμο μέταλλο λειτουργεί ως εναλλακτική οδός διακανονισμού για ένα κράτος που έχει αποκλειστεί από το δολαριακό σύστημα.
Από «νεκρό» asset σε όπλο της παγκόσμιας οικονομίας
Για μισό αιώνα, ο ρόλος του χρυσού ήταν ξεκάθαρος.
Το 1971 ο Richard Nixon έκλεισε το «παράθυρο του χρυσού», τερματίζοντας ουσιαστικά τη σύνδεση του δολαρίου με το πολύτιμο μέταλλο.
Ο χρυσός μετατράπηκε σε ένα κατάλοιπο μιας άλλης εποχής, αποθηκευμένο σε θησαυροφυλάκια, ενώ η αγορά άρχισε να τον αποτιμά σε εκατοντάδες και στη συνέχεια σε χιλιάδες δολάρια ανά ουγγιά.
Το δολάριο κυριάρχησε παγκοσμίως στηριζόμενο στην εμπιστοσύνη, στο αμερικανικό κράτος και στα κρατικά ομόλογα.
Ο χρυσός ήταν το «ασφάλιστρο» για την περίπτωση που αυτή η εμπιστοσύνη θα κατέρρεε.
Δεν αποτελούσε μέρος της ίδιας της υποδομής του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Τώρα όμως η κατάσταση αλλάζει.
Η κυβέρνηση Trump χαρακτηρίζει τον χρυσό κρίσιμο για την εθνική ασφάλεια και ταυτόχρονα τον αντιμετωπίζει ως περιουσιακό στοιχείο που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κυρώσεων.
Δηλαδή, από τη μία πλευρά τον αντιμετωπίζει ως στρατηγικό πόρο που πρέπει να προστατευθεί και από την άλλη ως χρηματοπιστωτικό εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από έναν αντίπαλο για να παρακάμψει το δολάριο.
Αυτό δεν είναι απλώς άλλη μία είδηση.
Είναι μια τεκτονική αλλαγή στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα.
Ο χρυσός είναι πλέον και «στρατηγικό όπλο»
Η σημασία της εξέλιξης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη εάν δούμε τις δύο νέες ιδιότητες που αποδίδονται στον χρυσό.
Πρώτον, ο χρυσός αντιμετωπίζεται ως στρατηγικό asset.
Το εκτελεστικό διάταγμα του Trump, ο έλεγχος των αποθεμάτων του Fort Knox και η δημόσια αναφορά σε αποθέματα αξίας άνω του 1 τρισ. δολαρίων δείχνουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον χρυσό όπως αντιμετωπίζει τις σπάνιες γαίες, τους ημιαγωγούς και άλλους πόρους που θεωρεί κρίσιμους για την εθνική ασφάλεια.
Δεύτερον, και ακόμη σημαντικότερο, ο χρυσός αντιμετωπίζεται ως χρήμα.
Όχι ως μια μεταφορά για το χρήμα.
Ως πραγματικό χρήμα.
Ως μέσο μέσω του οποίου μπορεί να μετακινηθεί κεφάλαιο χωρίς να περάσει από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Και ακριβώς επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί με αυτόν τον τρόπο, η Ουάσινγκτον θέλει πλέον να ελέγχει και τη χρήση του.
Το μήνυμα προς Κίνα και Ιράν
Η εξέλιξη αποκτά ακόμη πιο επιθετική διάσταση όταν στο κάδρο μπαίνει η Κίνα.
Όταν ο Scott Bessent ρωτήθηκε ευθέως εάν το καθεστώς κυρώσεων μπορεί να επηρεάσει την Κίνα, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική: «κανείς δεν είναι πάνω από αυτό».
Η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή του φθηνού ιρανικού πετρελαίου που επιτρέπει στην Τεχεράνη να διατηρεί τις οικονομικές της ροές.
Την ίδια στιγμή, Κίνα και Ιράν συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων αγοραστών χρυσού στον κόσμο.
Η εικόνα, λοιπόν, γίνεται εξαιρετικά καθαρή.
Η Ουάσινγκτον χαράζει μια γραμμή νομισματικών κυρώσεων ακριβώς πάνω στο asset που χρησιμοποιούν δύο από τους βασικούς γεωπολιτικούς αντιπάλους της για να μεταφέρουν κεφάλαια.
Δύσκολα μπορεί αυτό να θεωρηθεί σύμπτωση
Ο χρυσός ως στρατηγικό asset και ο χρυσός ως νομισματικό εργαλείο δείχνουν προς τους ίδιους αντιπάλους: Κίνα και Ιράν.
Ο χρυσός επιστρέφει στο κέντρο της παγκόσμιας οικονομίας
Πρόκειται για μια αλλαγή που συμβαίνει ίσως μία φορά σε μια γενιά.
Το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα δεν έχει ουσιαστικά επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του χρυσού από το 1971.
Τώρα, όμως, η κυβέρνηση Trump φαίνεται να κάνει ακριβώς αυτό.
Για χρόνια υποστηρίζεται ότι ο χρυσός δεν αποτελεί απλώς ένα εργαλείο διαφοροποίησης χαρτοφυλακίου, αλλά κρίσιμο ορυκτό και asset εθνικής ασφάλειας.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να επιβεβαιώνει πλέον και τις δύο πλευρές αυτής της θέσης.
Ο χρυσός είναι ταυτόχρονα ορυκτός πόρος στρατηγικής σημασίας και νομισματικό εργαλείο.
Και αυτή η διπλή ιδιότητα αλλάζει τα δεδομένα.
Τι σημαίνει αυτό για τους επενδυτές
Η εξέλιξη δεν είναι μια ευκαιρία για ένα γρήγορο trade με βάση μια ανακοίνωση κυρώσεων.
Το πραγματικό ζήτημα είναι πολύ μεγαλύτερο.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια επανατιμολόγηση του ρόλου που μπορεί να έχει ο χρυσός μέσα στο παγκόσμιο σύστημα – και αυτή η επανατιμολόγηση συντελείται σε επίπεδο κρατικής πολιτικής.
Οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν ήδη χρυσό με ρυθμούς περίπου διπλάσιους από τους ιστορικούς μέσους όρους εδώ και τέσσερα συνεχόμενα χρόνια, πολύ πριν από τις τελευταίες εξελίξεις.
Τώρα, πάνω σε αυτή τη δυναμική προστίθεται μια αμερικανική κυβέρνηση που χαρακτηρίζει τον χρυσό κρίσιμο με προεδρικό διάταγμα, ένας υπουργός Οικονομικών που αισθάνεται την ανάγκη να υπερασπιστεί δημοσίως τα αποθέματα του Fort Knox και ένα καθεστώς κυρώσεων που αντιμετωπίζει τον χρυσό ως ενεργό νομισματικό εργαλείο στα χέρια ενός γεωπολιτικού αντιπάλου.
Δεν πρόκειται για τρεις άσχετες εξελίξεις.
Πρόκειται για μία κυβέρνηση που κινείται προς μία κατεύθυνση, πάνω σε ένα asset, από κάθε διαθέσιμο μέτωπο.
Ο χρυσός πέρασε πέντε δεκαετίες ως ένα «ξεχασμένο» κατάλοιπο του παλιού νομισματικού συστήματος.
Τώρα επιστρέφει.
Και η κυβέρνηση Trump φαίνεται να τον επαναφέρει ταυτόχρονα ως θεμέλιο του συστήματος και ως όπλο μέσα σε αυτό.
www.bankingnews.gr
Η κυβέρνηση Trump φαίνεται να επαναπροσδιορίζει τον ρόλο του χρυσού, αντιμετωπίζοντάς τον ταυτόχρονα ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο, ως εργαλείο εθνικής ασφάλειας και – το σημαντικότερο – ως πραγματικό χρήμα.
Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ισχυρό μοτίβο. Ο Donald Trump χαρακτήρισε τον χρυσό «κρίσιμο ορυκτό» με το Εκτελεστικό Διάταγμα 14241, με αντικείμενο την άμεση ενίσχυση της αμερικανικής παραγωγής ορυκτών.
Στη συνέχεια, η United States Geological Survey (USGS) δεν συμπεριέλαβε τον χρυσό στη δική της λίστα κρίσιμων ορυκτών, όχι επειδή δεν θεωρείται σημαντικός για την εθνική ασφάλεια, αλλά επειδή η συγκεκριμένη λίστα βασίζεται σε ένα στενό νομικό κριτήριο που αφορά την εξάρτηση από εισαγωγές.
Και οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνται από ξένες χώρες για την παραγωγή χρυσού.
Το πραγματικό μήνυμα, επομένως, δεν βρίσκεται στην τεχνική εξαίρεση της USGS. Βρίσκεται στο γεγονός ότι ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ επέλεξε να χαρακτηρίσει τον χρυσό κρίσιμο για την εθνική ασφάλεια.
Ο Bessent «ξαναβάζει» τον χρυσό στο νομισματικό κάδρο
Στη συνέχεια, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Scott Bessent έδωσε ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο Fox News, αναφέρθηκε στην εποχή κατά την οποία το δολάριο ήταν συνδεδεμένο με το ασήμι και τον χρυσό, πριν από τη δεκαετία του 1970.
Μια τέτοια αναφορά από έναν εν ενεργεία υπουργό Οικονομικών δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί αδιάφορη. Ο χρυσός φαίνεται να επανέρχεται στο αμερικανικό νομισματικό λεξιλόγιο όχι ως ένα απλό επενδυτικό προϊόν, αλλά ως σημείο αναφοράς για το ίδιο το χρήμα.
Και τότε έρχεται το Fort Knox.
Ο Bessent δεν ήταν υποχρεωμένος να αναφερθεί στον έλεγχο των αμερικανικών αποθεμάτων χρυσού. Το έκανε όμως, δημοσίως και μάλιστα δίνοντας συγκεκριμένο αριθμό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ έχουν ελέγξει τα αποθέματα χρυσού στο Fort Knox, ο χρυσός έχει καταγραφεί στο σύνολό του και η αξία των αποθεμάτων σε τρέχουσες τιμές αγοράς ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια.
Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο δεν αποτελεί είδηση. Η ανάγκη, όμως, ενός υπουργού Οικονομικών να το υπενθυμίσει δημόσια, τη στιγμή που ο ρόλος του χρυσού στο παγκόσμιο σύστημα αρχίζει να αλλάζει, είναι σαφώς πιο ενδιαφέρουσα.
Η μεγάλη αποκάλυψη: Οι ΗΠΑ βάζουν τον χρυσό στις κυρώσεις
Το καθοριστικό κομμάτι ήρθε τη Δευτέρα.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου σχετικά με τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν, ο Scott Bessent ενέταξε τον χρυσό στο πεδίο των κυρώσεων, στην ίδια συζήτηση με τα κρυπτονομίσματα και την αεροπορία.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική ανατροπή.
Γιατί μια κυβέρνηση δεν επιβάλλει κυρώσεις σε ένα περιουσιακό στοιχείο απλώς επειδή είναι πολύτιμο. Επιβάλλει κυρώσεις όταν το συγκεκριμένο asset χρησιμοποιείται για να μεταφέρει αξία, να πραγματοποιεί συναλλαγές ή να παρακάμπτει το υπάρχον χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Με απλά λόγια, η Ουάσινγκτον αναγνωρίζει πλέον επισήμως ότι ο χρυσός μπορεί να λειτουργήσει ως χρήμα.
Και το Ιράν είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η Τεχεράνη στρέφεται στον χρυσό ακριβώς επειδή ο χρυσός δεν χρειάζεται το SWIFT για να λειτουργήσει ως μέσο μεταφοράς αξίας. Οι εισαγωγές χρυσού στο Ιράν έχουν αυξηθεί δραματικά, ενώ πρώην αξιωματούχος της κεντρικής τράπεζας της χώρας έχει περιγράψει τον χρυσό ως ένα είδος «εμβολίου» που προστάτευσε την ιρανική οικονομία από τις δυτικές κυρώσεις επί 46 χρόνια.
Η Ουάσινγκτον το γνωρίζει. Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών το παρακολουθεί.
Και τώρα αποφασίζει να βάλει τον ίδιο τον χρυσό μέσα στο δίχτυ των κυρώσεων.
Αυτό ισοδυναμεί με παραδοχή ότι το πολύτιμο μέταλλο λειτουργεί ως εναλλακτική οδός διακανονισμού για ένα κράτος που έχει αποκλειστεί από το δολαριακό σύστημα.
Από «νεκρό» asset σε όπλο της παγκόσμιας οικονομίας
Για μισό αιώνα, ο ρόλος του χρυσού ήταν ξεκάθαρος.
Το 1971 ο Richard Nixon έκλεισε το «παράθυρο του χρυσού», τερματίζοντας ουσιαστικά τη σύνδεση του δολαρίου με το πολύτιμο μέταλλο.
Ο χρυσός μετατράπηκε σε ένα κατάλοιπο μιας άλλης εποχής, αποθηκευμένο σε θησαυροφυλάκια, ενώ η αγορά άρχισε να τον αποτιμά σε εκατοντάδες και στη συνέχεια σε χιλιάδες δολάρια ανά ουγγιά.
Το δολάριο κυριάρχησε παγκοσμίως στηριζόμενο στην εμπιστοσύνη, στο αμερικανικό κράτος και στα κρατικά ομόλογα.
Ο χρυσός ήταν το «ασφάλιστρο» για την περίπτωση που αυτή η εμπιστοσύνη θα κατέρρεε.
Δεν αποτελούσε μέρος της ίδιας της υποδομής του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Τώρα όμως η κατάσταση αλλάζει.
Η κυβέρνηση Trump χαρακτηρίζει τον χρυσό κρίσιμο για την εθνική ασφάλεια και ταυτόχρονα τον αντιμετωπίζει ως περιουσιακό στοιχείο που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κυρώσεων.
Δηλαδή, από τη μία πλευρά τον αντιμετωπίζει ως στρατηγικό πόρο που πρέπει να προστατευθεί και από την άλλη ως χρηματοπιστωτικό εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από έναν αντίπαλο για να παρακάμψει το δολάριο.
Αυτό δεν είναι απλώς άλλη μία είδηση.
Είναι μια τεκτονική αλλαγή στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα.
Ο χρυσός είναι πλέον και «στρατηγικό όπλο»
Η σημασία της εξέλιξης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη εάν δούμε τις δύο νέες ιδιότητες που αποδίδονται στον χρυσό.
Πρώτον, ο χρυσός αντιμετωπίζεται ως στρατηγικό asset.
Το εκτελεστικό διάταγμα του Trump, ο έλεγχος των αποθεμάτων του Fort Knox και η δημόσια αναφορά σε αποθέματα αξίας άνω του 1 τρισ. δολαρίων δείχνουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον χρυσό όπως αντιμετωπίζει τις σπάνιες γαίες, τους ημιαγωγούς και άλλους πόρους που θεωρεί κρίσιμους για την εθνική ασφάλεια.
Δεύτερον, και ακόμη σημαντικότερο, ο χρυσός αντιμετωπίζεται ως χρήμα.
Όχι ως μια μεταφορά για το χρήμα.
Ως πραγματικό χρήμα.
Ως μέσο μέσω του οποίου μπορεί να μετακινηθεί κεφάλαιο χωρίς να περάσει από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Και ακριβώς επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί με αυτόν τον τρόπο, η Ουάσινγκτον θέλει πλέον να ελέγχει και τη χρήση του.
Το μήνυμα προς Κίνα και Ιράν
Η εξέλιξη αποκτά ακόμη πιο επιθετική διάσταση όταν στο κάδρο μπαίνει η Κίνα.
Όταν ο Scott Bessent ρωτήθηκε ευθέως εάν το καθεστώς κυρώσεων μπορεί να επηρεάσει την Κίνα, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική: «κανείς δεν είναι πάνω από αυτό».
Η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή του φθηνού ιρανικού πετρελαίου που επιτρέπει στην Τεχεράνη να διατηρεί τις οικονομικές της ροές.
Την ίδια στιγμή, Κίνα και Ιράν συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων αγοραστών χρυσού στον κόσμο.
Η εικόνα, λοιπόν, γίνεται εξαιρετικά καθαρή.
Η Ουάσινγκτον χαράζει μια γραμμή νομισματικών κυρώσεων ακριβώς πάνω στο asset που χρησιμοποιούν δύο από τους βασικούς γεωπολιτικούς αντιπάλους της για να μεταφέρουν κεφάλαια.
Δύσκολα μπορεί αυτό να θεωρηθεί σύμπτωση
Ο χρυσός ως στρατηγικό asset και ο χρυσός ως νομισματικό εργαλείο δείχνουν προς τους ίδιους αντιπάλους: Κίνα και Ιράν.
Ο χρυσός επιστρέφει στο κέντρο της παγκόσμιας οικονομίας
Πρόκειται για μια αλλαγή που συμβαίνει ίσως μία φορά σε μια γενιά.
Το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα δεν έχει ουσιαστικά επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του χρυσού από το 1971.
Τώρα, όμως, η κυβέρνηση Trump φαίνεται να κάνει ακριβώς αυτό.
Για χρόνια υποστηρίζεται ότι ο χρυσός δεν αποτελεί απλώς ένα εργαλείο διαφοροποίησης χαρτοφυλακίου, αλλά κρίσιμο ορυκτό και asset εθνικής ασφάλειας.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να επιβεβαιώνει πλέον και τις δύο πλευρές αυτής της θέσης.
Ο χρυσός είναι ταυτόχρονα ορυκτός πόρος στρατηγικής σημασίας και νομισματικό εργαλείο.
Και αυτή η διπλή ιδιότητα αλλάζει τα δεδομένα.
Τι σημαίνει αυτό για τους επενδυτές
Η εξέλιξη δεν είναι μια ευκαιρία για ένα γρήγορο trade με βάση μια ανακοίνωση κυρώσεων.
Το πραγματικό ζήτημα είναι πολύ μεγαλύτερο.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια επανατιμολόγηση του ρόλου που μπορεί να έχει ο χρυσός μέσα στο παγκόσμιο σύστημα – και αυτή η επανατιμολόγηση συντελείται σε επίπεδο κρατικής πολιτικής.
Οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν ήδη χρυσό με ρυθμούς περίπου διπλάσιους από τους ιστορικούς μέσους όρους εδώ και τέσσερα συνεχόμενα χρόνια, πολύ πριν από τις τελευταίες εξελίξεις.
Τώρα, πάνω σε αυτή τη δυναμική προστίθεται μια αμερικανική κυβέρνηση που χαρακτηρίζει τον χρυσό κρίσιμο με προεδρικό διάταγμα, ένας υπουργός Οικονομικών που αισθάνεται την ανάγκη να υπερασπιστεί δημοσίως τα αποθέματα του Fort Knox και ένα καθεστώς κυρώσεων που αντιμετωπίζει τον χρυσό ως ενεργό νομισματικό εργαλείο στα χέρια ενός γεωπολιτικού αντιπάλου.
Δεν πρόκειται για τρεις άσχετες εξελίξεις.
Πρόκειται για μία κυβέρνηση που κινείται προς μία κατεύθυνση, πάνω σε ένα asset, από κάθε διαθέσιμο μέτωπο.
Ο χρυσός πέρασε πέντε δεκαετίες ως ένα «ξεχασμένο» κατάλοιπο του παλιού νομισματικού συστήματος.
Τώρα επιστρέφει.
Και η κυβέρνηση Trump φαίνεται να τον επαναφέρει ταυτόχρονα ως θεμέλιο του συστήματος και ως όπλο μέσα σε αυτό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών