Η Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα έχει ιερό χρέος, αν θέλει να συνεχίσουμε να την πιστεύουμε ότι την ενδιαφέρει το καλό του τόπου
Οργή και βαθιά αγανάκτηση προκαλεί το επίσημο μήνυμα της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής στην Τουρκία, πίσω από το οποίο βρίσκεται ο Αμερικανός πρέσβης
Tom Barrack.
O Αμερικανός διπλωμάτης επέλεξε τη 19η Μαΐου, την πιο μαύρη επέτειο για τον Ποντιακό Ελληνισμό, για να εξυμνήσει τον Kemal ως «οραματιστή ιδρυτή και σπουδαίο ηγέτη», προχωρώντας σε μια απαράδεκτη παραχάραξη της ιστορίας.
Το προκλητικό περιεχόμενο του μηνύματος
Στο μήνυμα που δημοσιεύτηκε, ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Σε αυτή τη σημαντική Ημέρα Kemal, Νεολαίας και Αθλητισμού, εκφράζουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στον σπουδαίο τουρκικό λαό.
Ο Atarutk, ο οραματιστής ιδρυτής και μεγάλος ηγέτης της Τουρκίας, έδειξε βαθιά πίστη στην ενέργεια και τον δυναμισμό των νέων για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου.
Η πίστη του Ataturk αντηχεί βαθιά σήμερα».
Η απόφαση του Barrack να δημοσιεύσει αυτό το παραλήρημα στις 19 Μαΐου αποτελεί μέγιστη προσβολή και βάναυση κακοποίηση της ιστορικής μνήμης.
Η 19η Μαΐου 1919 δεν είναι ημέρα γιορτής και «ελπίδας», αλλά η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, ξεκινώντας την πιο αιματηρή φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Διπλωματία, συμβολισμοί και οι ευθύνες της αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα
Η δημόσια παρέμβαση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία σχετικά με τον Mustafa Kemal Atatürk προκάλεσε αντιδράσεις στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε κύκλους που θεωρούν ότι η Ουάσινγκτον διατηρεί πολιτική «ίσων αποστάσεων» απέναντι στις ελληνοτουρκικές εντάσεις.
Για πολλούς στην Αθήνα, τέτοιες κινήσεις δεν είναι απλώς πολιτιστικοί ή διπλωματικοί συμβολισμοί, αλλά μηνύματα με γεωπολιτικό βάρος.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, επανέρχεται το ερώτημα: ποιος είναι ο ρόλος και ποιες οι ευθύνες της αμερικανικής διπλωματικής παρουσίας στην Ελλάδα;
Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα δεν λειτουργεί μόνο ως διπλωματικό γραφείο. Εκπροσωπεί τη στρατηγική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και επηρεάζει, άμεσα ή έμμεσα, κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας, άμυνας και ισορροπιών στην περιοχή.
Από τις αμερικανικές βάσεις μέχρι τις ενεργειακές συνεργασίες και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η στάση της Ουάσινγκτον έχει ουσιαστικό πολιτικό αποτύπωμα.
Οι επικριτές της αμερικανικής πολιτικής υποστηρίζουν ότι, ενώ οι ΗΠΑ παρουσιάζουν την Ελλάδα ως «στρατηγικό σύμμαχο», αποφεύγουν να ασκήσουν ουσιαστική πίεση προς την Άγκυρα όταν προκύπτουν ζητήματα παραβιάσεων, απειλών ή αναθεωρητικής ρητορικής.
Κατά την άποψη αυτή, η αμερικανική διπλωματία στην Αθήνα οφείλει να εξηγήσει γιατί η Ελλάδα καλείται να επενδύει συνεχώς στη συμμαχία με τη Δύση χωρίς να λαμβάνει σαφείς εγγυήσεις απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Παράλληλα, υπάρχουν φωνές που θεωρούν ότι η αμερικανική πρεσβεία στην Ελλάδα έχει ευθύνη και στο επίπεδο της δημόσιας εικόνας.
Όταν ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι προβαίνουν σε δηλώσεις ή κινήσεις που εκλαμβάνονται ως φιλοτουρκικές, δημιουργείται αίσθημα δυσπιστίας στην ελληνική κοινή γνώμη. Σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης, οι συμβολισμοί αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της αμερικανικής γραμμής σημειώνουν ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρούν ανοικτούς διαύλους τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Τουρκία, καθώς θεωρούν και τις δύο χώρες κρίσιμες για το NATO.
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η αμερικανική διπλωματία προσπαθεί να αποτρέψει μια ευθεία σύγκρουση στην περιοχή, ακόμη κι αν αυτό προκαλεί δυσαρέσκεια και στις δύο πλευρές.
Το βασικό πολιτικό ζήτημα, πάντως, παραμένει: μέχρι ποιο σημείο η Ελλάδα μπορεί να στηρίζεται σε ξένες δυνάμεις για την προάσπιση των εθνικών της συμφερόντων και πόσο αποτελεσματικά η ελληνική πολιτική ηγεσία αξιοποιεί τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας.
Σε τελική ανάλυση, η συζήτηση για τις ευθύνες της αμερικανικής πρεσβείας δεν αφορά μόνο ένα περιστατικό ή μια δήλωση.
Αγγίζει τον συνολικό προσανατολισμό της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή και το κατά πόσο η Ελλάδα αισθάνεται ότι αντιμετωπίζεται ως ισότιμος στρατηγικός εταίρος και όχι ως δεδομένος σύμμαχος.
www.bankingnews.gr
Tom Barrack.
O Αμερικανός διπλωμάτης επέλεξε τη 19η Μαΐου, την πιο μαύρη επέτειο για τον Ποντιακό Ελληνισμό, για να εξυμνήσει τον Kemal ως «οραματιστή ιδρυτή και σπουδαίο ηγέτη», προχωρώντας σε μια απαράδεκτη παραχάραξη της ιστορίας.
Το προκλητικό περιεχόμενο του μηνύματος
Στο μήνυμα που δημοσιεύτηκε, ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Σε αυτή τη σημαντική Ημέρα Kemal, Νεολαίας και Αθλητισμού, εκφράζουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στον σπουδαίο τουρκικό λαό.
Ο Atarutk, ο οραματιστής ιδρυτής και μεγάλος ηγέτης της Τουρκίας, έδειξε βαθιά πίστη στην ενέργεια και τον δυναμισμό των νέων για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου.
Η πίστη του Ataturk αντηχεί βαθιά σήμερα».
Η απόφαση του Barrack να δημοσιεύσει αυτό το παραλήρημα στις 19 Μαΐου αποτελεί μέγιστη προσβολή και βάναυση κακοποίηση της ιστορικής μνήμης.
Η 19η Μαΐου 1919 δεν είναι ημέρα γιορτής και «ελπίδας», αλλά η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, ξεκινώντας την πιο αιματηρή φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
On this meaningful Atatürk, Youth and Sports Day, we extend our warmest congratulations to the great Turkish people.
— Ambassador Tom Barrack (@USAMBTurkiye) May 19, 2026
Atatürk, Türkiye’s visionary founder and great leader, placed profound faith in the energy and dynamism of young people to build a better world. Atatürk’s belief…
Διπλωματία, συμβολισμοί και οι ευθύνες της αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα
Η δημόσια παρέμβαση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία σχετικά με τον Mustafa Kemal Atatürk προκάλεσε αντιδράσεις στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε κύκλους που θεωρούν ότι η Ουάσινγκτον διατηρεί πολιτική «ίσων αποστάσεων» απέναντι στις ελληνοτουρκικές εντάσεις.
Για πολλούς στην Αθήνα, τέτοιες κινήσεις δεν είναι απλώς πολιτιστικοί ή διπλωματικοί συμβολισμοί, αλλά μηνύματα με γεωπολιτικό βάρος.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, επανέρχεται το ερώτημα: ποιος είναι ο ρόλος και ποιες οι ευθύνες της αμερικανικής διπλωματικής παρουσίας στην Ελλάδα;
Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα δεν λειτουργεί μόνο ως διπλωματικό γραφείο. Εκπροσωπεί τη στρατηγική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και επηρεάζει, άμεσα ή έμμεσα, κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας, άμυνας και ισορροπιών στην περιοχή.
Από τις αμερικανικές βάσεις μέχρι τις ενεργειακές συνεργασίες και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η στάση της Ουάσινγκτον έχει ουσιαστικό πολιτικό αποτύπωμα.
Οι επικριτές της αμερικανικής πολιτικής υποστηρίζουν ότι, ενώ οι ΗΠΑ παρουσιάζουν την Ελλάδα ως «στρατηγικό σύμμαχο», αποφεύγουν να ασκήσουν ουσιαστική πίεση προς την Άγκυρα όταν προκύπτουν ζητήματα παραβιάσεων, απειλών ή αναθεωρητικής ρητορικής.
Κατά την άποψη αυτή, η αμερικανική διπλωματία στην Αθήνα οφείλει να εξηγήσει γιατί η Ελλάδα καλείται να επενδύει συνεχώς στη συμμαχία με τη Δύση χωρίς να λαμβάνει σαφείς εγγυήσεις απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Παράλληλα, υπάρχουν φωνές που θεωρούν ότι η αμερικανική πρεσβεία στην Ελλάδα έχει ευθύνη και στο επίπεδο της δημόσιας εικόνας.
Όταν ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι προβαίνουν σε δηλώσεις ή κινήσεις που εκλαμβάνονται ως φιλοτουρκικές, δημιουργείται αίσθημα δυσπιστίας στην ελληνική κοινή γνώμη. Σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης, οι συμβολισμοί αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της αμερικανικής γραμμής σημειώνουν ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρούν ανοικτούς διαύλους τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Τουρκία, καθώς θεωρούν και τις δύο χώρες κρίσιμες για το NATO.
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η αμερικανική διπλωματία προσπαθεί να αποτρέψει μια ευθεία σύγκρουση στην περιοχή, ακόμη κι αν αυτό προκαλεί δυσαρέσκεια και στις δύο πλευρές.
Το βασικό πολιτικό ζήτημα, πάντως, παραμένει: μέχρι ποιο σημείο η Ελλάδα μπορεί να στηρίζεται σε ξένες δυνάμεις για την προάσπιση των εθνικών της συμφερόντων και πόσο αποτελεσματικά η ελληνική πολιτική ηγεσία αξιοποιεί τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας.
Σε τελική ανάλυση, η συζήτηση για τις ευθύνες της αμερικανικής πρεσβείας δεν αφορά μόνο ένα περιστατικό ή μια δήλωση.
Αγγίζει τον συνολικό προσανατολισμό της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή και το κατά πόσο η Ελλάδα αισθάνεται ότι αντιμετωπίζεται ως ισότιμος στρατηγικός εταίρος και όχι ως δεδομένος σύμμαχος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών