Η New York Times διαπιστώνει ότι, σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξη της ουκρανικής σύγκρουσης, η Μόσχα επανέρχεται δυναμικά στο διεθνές διπλωματικό προσκήνιο, αμφισβητώντας μια από τις βασικές επιδιώξεις της Δυτικής στρατηγικής.
Η προσπάθεια πολιτικής και διπλωματικής απομόνωσης της Ρωσίας φαίνεται να συναντά σοβαρά εμπόδια, σύμφωνα με ανάλυση της αμερικανικής εφημερίδας New York Times, η οποία υποστηρίζει ότι ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin επανέρχεται σταδιακά στο κέντρο της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Σε δημοσίευμά της, η εφημερίδα επισημαίνει ότι η διπλωματική δραστηριότητα που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από τη Μόσχα καταδεικνύει πως η Ρωσία όχι μόνο δε βρίσκεται στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων, αλλά εξακολουθεί να αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξισώσεις. Η εν λόγω διαπίστωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς προέρχεται από ένα αμερικανικό μέσο ενημέρωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία η Δύση συνεχίζει να στηρίζει στρατιωτικά και διπλωματικά την Ουκρανία και να διατηρεί σε ισχύ ένα ευρύ πλέγμα κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Οι επαφές που προβληματίζουν τη Δύση
Η New York Times παραθέτει μια σειρά εξελίξεων που, κατά την εκτίμησή της, αποτυπώνουν τη σταδιακή επαναφορά της Μόσχας στη διεθνή διπλωματική σκηνή.
Μεταξύ αυτών αναφέρονται οι τηλεφωνικές επικοινωνίες του Putin με τον πρόεδρο της Φινλανδίας Alexander Stubb και τον πρωθυπουργό της Νορβηγίας Jonas Gahr Støre, οι επισκέψεις Αφρικανών ηγετών στη ρωσική πρωτεύουσα στο πλαίσιο της συνόδου «Ρωσία-Αφρική», αλλά κι οι συνεχιζόμενες επαφές της ρωσικής πλευράς με την αμερικανική ρεπουμπλικανική διοίκηση.
Για τη Μόσχα, οι εξελίξεις αυτές αποτελούν επιβεβαίωση ότι οι προσπάθειες πολιτικής απομόνωσης απέτυχαν.
Για τη Δύση, αντιθέτως, συνιστούν υπενθύμιση ότι η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική διπλωματική επιρροή, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Ασία, η Αφρική κι η Λατινική Αμερική.
Zakharova: «Η ακύρωση της Ρωσίας απέτυχε»
Η θέση αυτή δεν είναι καινούργια για τη ρωσική διπλωματία.
Ήδη από το Σεπτέμβριο, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova είχε δηλώσει ότι οι προσπάθειες «ακύρωσης» της Ρωσίας απέτυχαν.
Σύμφωνα με τη Ρωσίδα αξιωματούχο, η συζήτηση περί απομόνωσης έχει χάσει τη δυναμική της, καθώς η πραγματικότητα διέψευσε όσους πίστευαν ότι η Ρωσία θα αποκλειστεί από τις διεθνείς πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές διαδικασίες.
Η Zakharova υποστήριξε ότι η προσπάθεια δεν αφορούσε μόνο τη ρωσική πολιτική, αλλά επεκτάθηκε και στην ιστορία, τον πολιτισμό και την πολιτιστική ταυτότητα της χώρας.
Lavrov: «Η Δύση αυτοαπομονώνεται»
Ανάλογη θέση έχει εκφράσει επανειλημμένα κι ο υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov.
Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας υποστηρίζει ότι η απομόνωση για την οποία μιλούν οι Δυτικές κυβερνήσεις δεν αφορά τη Ρωσία αλλά, αντιθέτως, τον ίδιο το Δυτικό κόσμο. Κατά τον Lavrov, η Μόσχα έχει ενισχύσει σημαντικά τις σχέσεις της με αυτό που αποκαλεί «παγκόσμια πλειοψηφία» ή «παγκόσμιο Νότο», δηλαδή τις χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.
Ο Ρώσος υπουργός έχει μάλιστα περιγράψει περιστατικά από διεθνείς συνόδους και συναντήσεις, στα οποία Δυτικοί αξιωματούχοι απέφευγαν ακόμη και τις χειραψίες με Ρώσους εκπροσώπους, χαρακτηρίζοντας αυτές τις πρακτικές πολιτικά ανώριμες και αναποτελεσματικές.
Η στρατηγική της απομόνωσης και τα όριά της
Από την αρχή της ουκρανικής κρίσης, ένα από τα βασικά στοιχήματα της συλλογικής Δύσης ήταν η μείωση της διεθνούς επιρροής της Ρωσίας.
Οι κυρώσεις, οι διπλωματικοί περιορισμοί, η μείωση των θεσμικών επαφών κι οι προσπάθειες περιορισμού της ρωσικής παρουσίας σε διεθνείς οργανισμούς εντάσσονταν σε αυτή τη στρατηγική.
Ωστόσο, η εικόνα σήμερα είναι πιο σύνθετη.
Η Ρωσία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς στις σχέσεις της με την Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βόρεια Αμερική.
Ταυτόχρονα, όμως, έχει διευρύνει την παρουσία της σε άλλες περιοχές του κόσμου, ενώ οι χώρες των BRICS αποκτούν ολοένα μεγαλύτερο βάρος στις παγκόσμιες εξελίξεις.
Παράλληλα, η πραγματικότητα των διεθνών κρίσεων, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή και τα ενεργειακά ζητήματα, αναγκάζει πολλές κυβερνήσεις να διατηρούν δίαυλο επικοινωνίας με τη Μόσχα, ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφωνίες τους με το Κρεμλίνο.
Η μεγάλη εικόνα
Το δημοσίευμα της New York Times ίσως αποτυπώνει κάτι βαθύτερο από μια απλή καταγραφή διπλωματικών επαφών.
Πέντε χρόνια μετά την έναρξη της ουκρανικής σύγκρουσης, η παγκόσμια σκηνή εμφανίζεται πολύ διαφορετική από εκείνη που πολλοί προέβλεπαν στις αρχές της κρίσης.
Η Ρωσία δεν έχει επανέλθει στις σχέσεις που διατηρούσε με τη Δύση πριν από τον πόλεμο, αλλά ούτε έχει μετατραπεί σε ένα πλήρως απομονωμένο κράτος.
Αντίθετα, φαίνεται να προσαρμόστηκε στις νέες συνθήκες, επενδύοντας στις σχέσεις με τον λεγόμενο «Παγκόσμιο Νότο» κι αξιοποιώντας τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που συντελούνται εκτός του Δυτικού κόσμου.
Γι' αυτό και η παραδοχή της New York Times έχει ξεχωριστή σημασία.
Όχι επειδή σηματοδοτεί κάποια αλλαγή πολιτικής της Δύσης, αλλά επειδή δείχνει ότι ακόμη και σε Δυτικά κέντρα ανάλυσης αναγνωρίζεται πλέον ένα γεγονός δύσκολο να αγνοηθεί: η Ρωσία παραμένει ένας από τους βασικούς παίκτες του διεθνούς συστήματος και οι προσπάθειες πλήρους απομόνωσής της δεν απέδωσαν τα αποτελέσματα που πολλοί ανέμεναν...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών