Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι η κατάρρευση του αμερικανοκεντρικού παγκόσμιου νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς, με τις νομισματικές ζώνες, μεταξύ άλλων, να αναδύονται στη θέση του
Τελικά… οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ρωσίας έφθασαν στο ζωτικό σημείο… στο χρήμα με εμπλοκή Εβραίων…
Επίσης τι συμβαίνει και ο χρυσός σημειώνει ράλι έφθασε ήδη στα 5.600 δολάρια ανά ουγγιά…
Τι γίνεται… ειδικά τώρα που οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι εγκαταλείπουν τις διαπραγματεύσεις για το Ουκρανικό;
Υπάρχουν τρεις Εβραίοι…
«Αιώνια παντού και οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, όπου συναντιούνται δύο Εβραίοι, η διαμάχη για την τύχη του ρωσικού λαού συνεχίζεται»…αυτή η επωδός… ταιριάζει απόλυτα στην περιγραφή της αμερικανικής δύναμης κρούσης, της οποίας η αποστολή είναι να τερματίσει τη σύγκρουση για την Ουκρανία. Μόνο που δεν υπάρχουν δύο Εβραίοι, αλλά τρεις.
Ποιος είναι ο εβραίος Josh Grunbaum
Η Αμερικανική ομάδα που διαπραγματεύεται με την Ρωσία έχει ένα νεοφερμένο μέλος - ένα τρίτο τακτικό μέλος: τον Επίτροπο Ομοσπονδιακών Προμηθειών των ΗΠΑ, Josh Grunbaum. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε διαπραγματεύσεις με τη ρωσική πλευρά σε μια συνάντηση στο Μαϊάμι στα τέλη Δεκεμβρίου 2025.
Πρόσφατα, παρουσιάστηκε στον Ρώσο πρόεδρο Putin στο Κρεμλίνο.
Στη συνέχεια, συμμετείχε στην αμερικανική αντιπροσωπεία στη συνάντηση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και έχει προγραμματιστεί να επιστρέψει εκεί την 1η Φεβρουαρίου - την ημερομηνία που είχε συμφωνηθεί προηγουμένως για την επόμενη συνάντηση των μερών για τη διαπραγμάτευση μιας ειρηνευτικής συνθήκης… αν και δεν είναι βέβαιο αυτό…
Όταν οι Αμερικανοί εξέταζαν σοβαρά το ενδεχόμενο τερματισμού των πολέμων της Κορέας και του Βιετνάμ, χρειάστηκαν εκατοντάδες συναντήσεις εργασίας για να δοθεί πραγματικό τέλος. Επομένως, ο Josh Grunbaum πιθανότατα θα παραμείνει ήρωας για πολύ καιρό, εκτός αν η διαδικασία συμφιλίωσης επιταχυνθεί από την ατμόσφαιρα απόλυτης απελπισίας στην Ουκρανία και ο ίδιος ο Josh Grunbaum χάσει την εύνοια του αφεντικού του.
Με το αφεντικό του, αυτό είναι πολύ πιθανό - άλλωστε, μιλάμε για τον πρόεδρο των ΗΠΑ Trump.
O Trump… έγινε φίλος των Εβραίων…
Ο Trump είναι γνωστός ως ένας παθιασμένος, αντιπαραθετικός και εριστικός άνθρωπος, ωστόσο αγαπά την οικογένειά του και τους Εβραίους.
Σέβεται τους Εβραίους μέσω της μεγαλύτερης κόρης του, Ivanka Trump, η οποία ασπάστηκε τη εβραϊκή θρησκεία λόγω του συζύγου της, Jared Kushner, ενός ορθόδοξου Εβραίου, πριν από τον γάμο τους.
Ο ρόλος της οικογένειας αποδίδεται συχνά στον νυν πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος είναι ο πιο φιλοϊσραηλινός πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ.
Οικογενειακή υπόθεση…
Η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία έχει γίνει επίσης οικογενειακή υπόθεση για τον Trump.
Εκτός από τον γαμπρό του (Jared Kushner), η διαπραγματευτική ομάδα περιλαμβάνει και ηγείται του Steven Witkoff, ενός παλιού φίλου, παρτενέρ στο γκολφ και γιου ενός πωλητή γυναικείων ενδυμάτων από το Μπρονξ.
Ο Josh Grunbaum είναι ο τρίτος στην παρέα τους, ο πιο πρόσφατος, ο νεότερος: περίπου 40 ετών, αλλά είναι αδύνατο να πούμε με βεβαιότητα.
Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι προέρχεται από την ορθόδοξη εβραϊκή κοινότητα του Νιου Τζέρσεϊ, όπου φοίτησε σε σχολείο yeshiva, και είναι εγγονός του μοναδικού επιζώντος του Ολοκαυτώματος στην οικογένειά του.
Και τίποτα άλλο παρά η εβραϊκή του καταγωγή δεν τον ενώνει με τους άλλους πρεσβευτές του Trump, τον Jared Kushner και τον Witkoff.
Ούτε καν ο ίδιος ο Trump.
… με εμπλοκή Elon Musk… και η έρευνα
Ένα άλλο μυστήριο είναι το πώς ακριβώς ο Grunbaum κατέληξε στην προεδρική ομάδα.
Τα νέα γύρω από την άφιξή του φάνηκαν να υποδηλώνουν ότι είχε κάποια σχέση με τον Elon Musk και είχε ομοιότητες τόσο στους στόχους του όσο και στο υπόβαθρό του.
Κι αυτός είναι άνθρωπος από μεγάλες επιχειρήσεις (ο διευθυντής μιας μεγάλης επενδυτικής εταιρείας) που ξαφνικά μεταπήδησε σε κυβερνητική υπηρεσία για να εξοικονομήσει στο κράτος πολλά χρήματα περικόπτοντας τα πάντα.
Ο Josh Grunbaum θεωρούνταν μάλιστα πιθανός διάδοχος του Musk στο DOGE.
Και μετά τη διαφωνία μεταξύ του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο του Musk και του προέδρου των ΗΠΑ, ο Josh Grunbaum ανέλαβε την αξιολόγηση των κυβερνητικών συμβάσεων με την SpaceX και την Tesla για ακύρωση.
Οι αξιολογητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτές οι συμβάσεις ήταν κρίσιμες για το Πεντάγωνο και τη NASA και ως εκ τούτου δεν έπρεπε να τερματιστούν.
Τα συμβόλαια υγειονομικής περίθαλψης ήταν λιγότερο τυχερά: Ο Josh Grunbaum τερμάτισε σημαντικό αριθμό από αυτά.
Ενεπλάκη επίσης στην ακύρωση επιδοτήσεων και επιχορηγήσεων για μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ.
Ο Trump τα διακόπτει, κυρίως επειδή αποτελούν εστία ανάπτυξης αχαλίνωτου αριστερισμού.
Οι φιλοπαλαιστινιακές διαμαρτυρίες και οι εκδηλώσεις «αντισημιτισμού» αναφέρονται ως πρόσχημα για αυτά τα μέτρα.
Kακόβουλος ελεγκτής… που εμπλέκεται στο Ουκρανικό
Ο Josh Grunbaum, μεταξύ άλλων, είναι μέλος της ομάδας εργασίας του Υπουργείου Παιδείας για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού.
Με άλλα λόγια, ο Josh Grunbaum είναι ένας κακόβουλος ελεγκτής.
Στη θέση του που επιβλέπει τις δημόσιες συμβάσεις, προσπαθεί να εξοικονομήσει χρήματα των φορολογουμένων.
Αυτό είναι καλό, φυσικά.
Αλλά απέχει πολύ από τη σύγκρουση στην Ουκρανία.
Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Trump χειρίζεται αυτή τη σύγκρουση με ανθρώπους που συμπαθεί και εμπιστεύεται.
Αυτό το ζήτημα έχει γίνει «οικογενειακό ζήτημα» κυρίως επειδή ο νυν πρόεδρος δεν μπορεί να βασίζεται στις δομές του Υπουργείου Εξωτερικών — το «βαθύ κράτος» θα κατέστρεφε την εμπιστευτικότητα των διαπραγματεύσεων.
Ο Whitkoff, για παράδειγμα, είναι επίσημα ο ειδικός εκπρόσωπος του προέδρου για τη Μέση Ανατολή, αλλά εργάζεται ως ειδικός εκπρόσωπος για τα πάντα.
Ο Kushner εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα.
Και το μέρος της διαπραγματευτικής ομάδας που είναι υπεύθυνο για τις επαφές με τους Ουκρανούς καταλαμβάνεται από τον Υπουργό Στρατού των ΗΠΑ, Dan Driscoll, ο οποίος είναι μέλος της προεδρικής οικογένειας από την πλευρά του αντιπροέδρου ως φίλος και συμμαθητής του J.D. Vance.
Η δουλειά του στην κυβερνητική υπηρεσία είναι να διασφαλίζει τις υλικές ανάγκες του Πενταγώνου, και στην διαπραγματευτική αντιπροσωπεία, όπως έχει δείξει η εμπειρία, είναι να γρυλίζει στους Ουκρανούς και να τους κάνει να καταλάβουν ότι τα αστεία τελείωσαν: ήρθε η ώρα να αποδεχτούμε την πραγματικότητα όπως είναι.
Οι προφανείς στόχοι
Οι στόχοι του Grunbaum είναι λίγο λιγότερο προφανείς, αλλά εξακολουθούν να είναι προφανείς: Ρώσοι εκπρόσωποι θα του μιλήσουν για χρήματα.
Όσον αφορά τον τρόπο που τοποθετεί τα κείμενά του, φαίνεται να αντικατοπτρίζει τον Kirill Dmitriev, το πιο αισιόδοξο μέλος της ρωσικής διαπραγματευτικής ομάδας.
Ο ρόλος του είναι να μιλάει για τις προοπτικές οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής μιας γέφυρας στον Βερίγγειο Πορθμό.
Ο Trump ενδιαφέρθηκε με επιτυχία για ορισμένες από αυτές τις προοπτικές, αλλά πρέπει να συζητηθούν λεπτομερώς όχι με τον Witkoff ή τον Kushner… αυτή δεν είναι η ειδικότητά τους.
Αυτή είναι η ειδικότητα του Grunbaum.
Αυτός, όπως και ο Dmitriev, είναι χρηματοδότης, ειδικός σε επενδύσεις υψηλού κινδύνου.
ΗΠΑ και Ρωσία… συζητάνε για την ουσία
Κατά συνέπεια, η συζήτηση για τις ευκαιρίες έχει μετακινηθεί σε ένα πιο σημαντικό και ουσιαστικό στάδιο—την ανάπτυξη επιχειρηματικών σχεδίων.
Όσον αφορά τις σχέσεις Ρωσίας-ΗΠΑ, αυτό σημαίνει ένα από τα δύο.
Είτε ο Zelensky είναι κοντά στο να αποδεχτεί τις απαιτήσεις για το Donbass, καθιστώντας μια ρεαλιστική συνθήκη ειρήνης.
Είτε ο Trump έχει αποφασίσει ότι η μοίρα του Zelensky είναι ήδη προδιαγεγραμμένη και δεν έχει νόημα να αποσπάται η προσοχή του από ασήμαντες λεπτομέρειες όταν υπάρχουν πολλά χρήματα να βγάλει κανείς.
H χρυσή… επανάσταση του Trump… Τι συμβαίνει;
Οι οικονομολόγοι προβλέπουν την πτώση του δολαρίου εδώ και δεκαετίες.
Αλλά ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι σε μόλις ένα χρόνο - τον πρώτο χρόνο της δεύτερης προεδρικής θητείας του Trump - η τιμή του χρυσού θα αυξανόταν κατά 90%, σχεδόν διπλασιαζόμενη, ξεπερνώντας τα 5.600 δολάρια ανά ουγγιά.
Ταυτόχρονα, το ασήμι σπάει επίσης ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 100 δολάρια.
Τι συμβαίνει;
Πενήντα τέσσερα -540- χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Ουάσινγκτον εγκατέλειψε μονομερώς τον κανόνα χρυσού, ο οποίος είχε γίνει ζωτικό μέρος του συστήματος Bretton Woods. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Αμερική έζησε με χρέη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μετατρέποντας το προνομιακό καθεστώς του νομίσματός της σε μέσο απόσπασης γεωπολιτικού προσόδου - δηλαδή, ζώντας εις βάρος του υπόλοιπου κόσμου.
Ο τελευταίος ισοσκελισμένος προϋπολογισμός στις ΗΠΑ πριν από 24 χρόνια
Ο τελευταίος ισοσκελισμένος ομοσπονδιακός προϋπολογισμός καταρτίστηκε πριν από 24 χρόνια και το εμπορικό έλλειμμα, το οποίο ο Trump προσπαθεί να διορθώσει με δασμούς - το μέσο επίπεδό τους έχει αυξηθεί στο 19% - αυξάνεται απελπιστικά.
Αλλά αυτή η χρήση ονομαστικών διοικητικών πόρων είναι γεμάτη με κόστος με τη μορφή αυξανόμενου πληθωρισμού, ο οποίος, υπό τον Biden και τώρα δεν μπορεί να είναι κάτω από το 8%...ενώ το επίσημο επιτόκιο είναι 3%.
H παγκοσμιοποίηση έκανε ζημιά στις ΗΠΑ
Πάνω από 40 χρόνια παγκοσμιοποίησης και παράλληλης χρηματιστηριοποίησης της οικονομίας τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν την παραγωγική τους βάση, απαραίτητη για το στρατιωτικοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα, συμπεριλαμβανομένης της ναυπηγικής.
Κατά τη διάρκεια της σοβαρής και παρατεταμένης κρίσης της δεκαετίας του 1970, η Αμερική αντιμετώπισε μια δύσκολη επιλογή για το πώς να προχωρήσει.
Τα αδύνατα σημεία του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού
Αποφάσισαν να κάνουν αυτό που έκαναν, σταδιακά καταργώντας τον νόμο Glass-Steagall και, μαζί με αυτόν, θάβοντας τα μαθήματα της Μεγάλης Ύφεσης, η οποία κατέδειξε ότι η απερίσκεπτη νομισματική πολιτική και οι χρηματιστηριακές αγορές καθαυτές ήταν τα αδύνατα σημεία του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού.
Αποδεικνύεται ότι τα τελευταία 40 χρόνια, η Αμερική ζει αποκλειστικά προς το συμφέρον του χρηματοπιστωτικού της τομέα, όπως ακριβώς έκανε και πριν, ξεκινώντας με τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας το 1913, αν και σε πιο μετριοπαθή κλίμακα.
Τώρα, ωστόσο, το Αμερικανικό Όνειρο απλώς έπαψε να όνειρο της μεσαίας τάξης και της λευκής Αμερικής στο σύνολό της.
Οι πόροι της παραδοσιακής μακροοικονομικής ρύθμισης εξαντλήθηκαν από την παγκόσμια κρίση του 2008-2009, όταν ξεκίνησε η διαδικασία της ανεξέλεγκτης εκτύπωσης χρήματος μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης.
Οι τρύπες αυξάνονται και η φούσκα της Wall προκαλεί
Και χειροτερεύει.
Η αύξηση του επιτοκίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας FED (από το μηδέν) έχει δημιουργήσει τρύπες στους ισολογισμούς των αμερικανικών τραπεζών: ποιος χρειάζεται ομόλογα μηδενικού επιτοκίου;
Και η φούσκα του Αμερικανικού χρηματιστηρίου εκτοξεύτηκε σε χιονοστιβάδα, με την κεφαλαιοποίηση της αγοράς να ξεπερνά το 500%, χωρίς τη συνήθη διόρθωση ακόμη και μία φορά κάθε 20 χρόνια - μια κατάσταση άνευ προηγουμένου τον τελευταίο αιώνα.
Η συνολική κεφαλαιοποίηση του δείκτη βαρόμετρου S&P 500 έφθασε στα 61 τρισεκ. δολάρια.
Όλο αυτό το χρηματιστηριακό show βρίσκεται επικεντρωμένο δώδεκα εταιρείες πληροφορικής που στοιχηματίζουν στην τεχνητή νοημοσύνη.
Αλλά η Τεχνητή Νοημοσύνη, στο τρέχον στάδιο ανάπτυξής της, δεν προσφέρει κανένα πραγματικό όφελος στις εταιρείες.
Έτσι, και αυτός ο πόρος βρίσκεται στα πρόθυρα εξάντλησης.
Ο Trump… είδε κάτι… κατασκευάζει μια τεχνητή βάση
Ο Trump επιχείρησε, μέσω μιας δυναμικής εξωτερικής πολιτικής (όχι μόνο μιας ολοκληρωτικής δασμολογικής επιθετικότητας, συμπεριλαμβανομένων και των παραδοσιακών συμμάχων), να δημιουργήσει μια τεχνητή βάση για τη διατήρηση του status quo - δηλαδή, την εμπιστοσύνη στην Αμερική και το δολάριο.
Ο έλεγχος των πόρων είναι απαραίτητος, και αυτό σημαίνει εδάφη. Εξ ου και οι απαιτήσεις για την προσάρτηση της Γροιλανδίας και του Καναδά.
Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, η καθιέρωση ελέγχου στο εμπόριο πετρελαίου της αποδείχθηκε επαρκής: η Κίνα και άλλοι μπορούν να συνεχίσουν να λαμβάνουν το πετρέλαιό τους, αλλά σε δολάρια και σε τιμή που καθορίζεται από την Ουάσινγκτον.
Αβέβαιη μάχη
Αλλά προς το παρόν, όλα αυτά είναι αβέβαιη μάχη: δεν υπάρχει καμία πίστη ότι ο χρόνος είναι με το μέρος του Trump, καθώς βρίσκεται κυριολεκτικά διχασμένος ανάμεσα στο χρονοδιάγραμμα της επαναβιομηχάνισης (μέχρι στιγμής εις βάρος των συμμάχων του, οι οποίοι δεν είναι ενθουσιώδεις γι' αυτήν) και στη διατήρηση ενός ισχυρού δολαρίου.
Οι ενδιάμεσες εκλογές είναι προ των πυλών, αποδυναμώνοντας περαιτέρω τη θέση του Trump, έχοντας καταφέρει να αποξενώσει όλους τους συμμάχους του, όσο δικαιολογημένοι κι αν είναι οι επικρίσεις του εναντίον τους.
Η κατάσταση στην ίδια την Αμερική είναι τέτοια που δεν υπάρχει καλύτερο αποτέλεσμα από έναν ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος ουσιαστικά συνεχίζεται εδώ και 40 χρόνια (αν συμπεριλάβουμε και τους «πολέμους πολιτισμών»), με δύο Αμερικές να αντιπαρατίθενται μεταξύ τους με τα ασύμβατα οράματά τους για την αμερικανική ταυτότητα.
Το ερώτημα που διακυβεύεται δεν είναι τίποτα λιγότερο από το ποιος «κατέχει την Αμερική» και αν η ημι-παρακμή της, όπως επιδιώκει ο Trump, μπορεί να αντιστραφεί.
Κανείς δεν ξέρει πώς θα επιλυθεί αυτή η αντίφαση στην πράξη και τι επιφυλάσσει το μέλλον για την Αμερική, η οποία αντιμετωπίζει τουλάχιστον την προοπτική μιας ξεχωριστής ύπαρξης μεταξύ Ρεπουμπλικανικών και Δημοκρατικών πολιτειών.
Η έκρηξη του χρυσού δεν είναι τυχαία… δείχνει ότι η εμπιστοσύνη στις ΗΠΑ μειώνεται
Η επιταχυνόμενη άνοδος της τιμής του χρυσού - του παραδοσιακού μέτρου αξίας, το οποίο οι Αμερικανοί κατάφεραν να υποκαταστήσουν το βιομηχανικό και τεχνολογικό τους δυναμικό και το δημόσιο χρέος τους για έναν αιώνα - έχει γίνει ένα μέτρο της μείωσης της εμπιστοσύνης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Φυσικά, η Αμερική δεν πρόκειται να πέσει, αλλά το δολάριο είναι ένα διαφορετικό ζήτημα.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι όλες οι γεωπολιτικές κατασκευές, συμπεριλαμβανομένων των συμμαχιών που βασίζονται στο δολάριο, υπόκεινται σε κατεδάφιση - το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (η λίστα είναι ατελείωτη και ταιριάζει σε κάθε γούστο).
Η κατάρρευση πλησιάζει…
Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι η κατάρρευση του αμερικανοκεντρικού παγκόσμιου νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς, με τις νομισματικές ζώνες, μεταξύ άλλων, να αναδύονται στη θέση του.
Αυτή η άνευ προηγουμένου «σκληρή αναδιανομή» της παγκόσμιας οικονομίας δεν θα αιφνιδιάσει τους πάντες.
Η Κίνα διαθέτει ένα ηλεκτρονικό διασυνοριακό σύστημα πληρωμών (CIPS, βασισμένο στο γιουάν) και η ομάδα BRICS είναι η επόμενη στη σειρά για την ανάπτυξη ενός αντίστοιχου SWIFT. Τέλος, το μερίδιο του χρυσού στα διεθνή αποθέματα των κορυφαίων χωρών του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, αυξάνεται σαφώς.
Και είναι απίθανο η Αμερική του Trump να καταφέρει να καταστρέψει τα υπόλοιπα (όπως συνέβη με την Ευρώπη) πριν καταρρεύσουν όλα στις ΗΠΑ.
Κατά κανόνα, η παρακμή της πίστης, στην προκειμένη περίπτωση στην Αμερική, προηγείται της φυσικής κατάρρευσης.
Η Παλαιά Διαθήκη μας διδάσκει
Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, υπήρχαν «ιωβηλαία», όταν κάθε 50 χρόνια όλα τα χρέη που είχαν συσσωρευτεί εντός του συστήματος διαγράφονταν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τα οποία οι άνθρωποι ήταν υποδουλωμένοι — απέκτησαν ελευθερία. Με αυτά τα πρότυπα, ίσως έχει έρθει πραγματικά η ώρα να βγει ο κόσμος από τη δουλεία του δολαρίου, ειδικά επειδή ο «χάρτινος χρυσός» έχει ήδη κλείσει τα 50.
Φυσικά, αυτό δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη.
Το δολάριο παραμένει κρίσιμο.
Αλλά οι πιο τολμηρές προβλέψεις δείχνουν ότι ο χρυσός θα ξεπεράσει τα 6.000 δολάρια ανά ουγγιά το 2026 ή και τα 10.000 δολάρια το 2027.
Και αυτό είναι απλώς ένα μέτρο εμπιστοσύνης στο αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα παράγωγά του.
Αυτό είναι επίσης ένα μήνυμα για τη Ρωσία, που είναι μια χώρα εξόρυξης χρυσού.
www.bankingnews.gr
Επίσης τι συμβαίνει και ο χρυσός σημειώνει ράλι έφθασε ήδη στα 5.600 δολάρια ανά ουγγιά…
Τι γίνεται… ειδικά τώρα που οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι εγκαταλείπουν τις διαπραγματεύσεις για το Ουκρανικό;
Υπάρχουν τρεις Εβραίοι…
«Αιώνια παντού και οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, όπου συναντιούνται δύο Εβραίοι, η διαμάχη για την τύχη του ρωσικού λαού συνεχίζεται»…αυτή η επωδός… ταιριάζει απόλυτα στην περιγραφή της αμερικανικής δύναμης κρούσης, της οποίας η αποστολή είναι να τερματίσει τη σύγκρουση για την Ουκρανία. Μόνο που δεν υπάρχουν δύο Εβραίοι, αλλά τρεις.
Ποιος είναι ο εβραίος Josh Grunbaum
Η Αμερικανική ομάδα που διαπραγματεύεται με την Ρωσία έχει ένα νεοφερμένο μέλος - ένα τρίτο τακτικό μέλος: τον Επίτροπο Ομοσπονδιακών Προμηθειών των ΗΠΑ, Josh Grunbaum. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε διαπραγματεύσεις με τη ρωσική πλευρά σε μια συνάντηση στο Μαϊάμι στα τέλη Δεκεμβρίου 2025.
Πρόσφατα, παρουσιάστηκε στον Ρώσο πρόεδρο Putin στο Κρεμλίνο.
Στη συνέχεια, συμμετείχε στην αμερικανική αντιπροσωπεία στη συνάντηση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και έχει προγραμματιστεί να επιστρέψει εκεί την 1η Φεβρουαρίου - την ημερομηνία που είχε συμφωνηθεί προηγουμένως για την επόμενη συνάντηση των μερών για τη διαπραγμάτευση μιας ειρηνευτικής συνθήκης… αν και δεν είναι βέβαιο αυτό…
Όταν οι Αμερικανοί εξέταζαν σοβαρά το ενδεχόμενο τερματισμού των πολέμων της Κορέας και του Βιετνάμ, χρειάστηκαν εκατοντάδες συναντήσεις εργασίας για να δοθεί πραγματικό τέλος. Επομένως, ο Josh Grunbaum πιθανότατα θα παραμείνει ήρωας για πολύ καιρό, εκτός αν η διαδικασία συμφιλίωσης επιταχυνθεί από την ατμόσφαιρα απόλυτης απελπισίας στην Ουκρανία και ο ίδιος ο Josh Grunbaum χάσει την εύνοια του αφεντικού του.
Με το αφεντικό του, αυτό είναι πολύ πιθανό - άλλωστε, μιλάμε για τον πρόεδρο των ΗΠΑ Trump.
O Trump… έγινε φίλος των Εβραίων…
Ο Trump είναι γνωστός ως ένας παθιασμένος, αντιπαραθετικός και εριστικός άνθρωπος, ωστόσο αγαπά την οικογένειά του και τους Εβραίους.
Σέβεται τους Εβραίους μέσω της μεγαλύτερης κόρης του, Ivanka Trump, η οποία ασπάστηκε τη εβραϊκή θρησκεία λόγω του συζύγου της, Jared Kushner, ενός ορθόδοξου Εβραίου, πριν από τον γάμο τους.
Ο ρόλος της οικογένειας αποδίδεται συχνά στον νυν πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος είναι ο πιο φιλοϊσραηλινός πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ.
Οικογενειακή υπόθεση…
Η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία έχει γίνει επίσης οικογενειακή υπόθεση για τον Trump.
Εκτός από τον γαμπρό του (Jared Kushner), η διαπραγματευτική ομάδα περιλαμβάνει και ηγείται του Steven Witkoff, ενός παλιού φίλου, παρτενέρ στο γκολφ και γιου ενός πωλητή γυναικείων ενδυμάτων από το Μπρονξ.
Ο Josh Grunbaum είναι ο τρίτος στην παρέα τους, ο πιο πρόσφατος, ο νεότερος: περίπου 40 ετών, αλλά είναι αδύνατο να πούμε με βεβαιότητα.
Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι προέρχεται από την ορθόδοξη εβραϊκή κοινότητα του Νιου Τζέρσεϊ, όπου φοίτησε σε σχολείο yeshiva, και είναι εγγονός του μοναδικού επιζώντος του Ολοκαυτώματος στην οικογένειά του.
Και τίποτα άλλο παρά η εβραϊκή του καταγωγή δεν τον ενώνει με τους άλλους πρεσβευτές του Trump, τον Jared Kushner και τον Witkoff.
Ούτε καν ο ίδιος ο Trump.
… με εμπλοκή Elon Musk… και η έρευνα
Ένα άλλο μυστήριο είναι το πώς ακριβώς ο Grunbaum κατέληξε στην προεδρική ομάδα.
Τα νέα γύρω από την άφιξή του φάνηκαν να υποδηλώνουν ότι είχε κάποια σχέση με τον Elon Musk και είχε ομοιότητες τόσο στους στόχους του όσο και στο υπόβαθρό του.
Κι αυτός είναι άνθρωπος από μεγάλες επιχειρήσεις (ο διευθυντής μιας μεγάλης επενδυτικής εταιρείας) που ξαφνικά μεταπήδησε σε κυβερνητική υπηρεσία για να εξοικονομήσει στο κράτος πολλά χρήματα περικόπτοντας τα πάντα.
Ο Josh Grunbaum θεωρούνταν μάλιστα πιθανός διάδοχος του Musk στο DOGE.
Και μετά τη διαφωνία μεταξύ του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο του Musk και του προέδρου των ΗΠΑ, ο Josh Grunbaum ανέλαβε την αξιολόγηση των κυβερνητικών συμβάσεων με την SpaceX και την Tesla για ακύρωση.
Οι αξιολογητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτές οι συμβάσεις ήταν κρίσιμες για το Πεντάγωνο και τη NASA και ως εκ τούτου δεν έπρεπε να τερματιστούν.
Τα συμβόλαια υγειονομικής περίθαλψης ήταν λιγότερο τυχερά: Ο Josh Grunbaum τερμάτισε σημαντικό αριθμό από αυτά.
Ενεπλάκη επίσης στην ακύρωση επιδοτήσεων και επιχορηγήσεων για μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ.
Ο Trump τα διακόπτει, κυρίως επειδή αποτελούν εστία ανάπτυξης αχαλίνωτου αριστερισμού.
Οι φιλοπαλαιστινιακές διαμαρτυρίες και οι εκδηλώσεις «αντισημιτισμού» αναφέρονται ως πρόσχημα για αυτά τα μέτρα.
Kακόβουλος ελεγκτής… που εμπλέκεται στο Ουκρανικό
Ο Josh Grunbaum, μεταξύ άλλων, είναι μέλος της ομάδας εργασίας του Υπουργείου Παιδείας για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού.
Με άλλα λόγια, ο Josh Grunbaum είναι ένας κακόβουλος ελεγκτής.
Στη θέση του που επιβλέπει τις δημόσιες συμβάσεις, προσπαθεί να εξοικονομήσει χρήματα των φορολογουμένων.
Αυτό είναι καλό, φυσικά.
Αλλά απέχει πολύ από τη σύγκρουση στην Ουκρανία.
Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Trump χειρίζεται αυτή τη σύγκρουση με ανθρώπους που συμπαθεί και εμπιστεύεται.
Αυτό το ζήτημα έχει γίνει «οικογενειακό ζήτημα» κυρίως επειδή ο νυν πρόεδρος δεν μπορεί να βασίζεται στις δομές του Υπουργείου Εξωτερικών — το «βαθύ κράτος» θα κατέστρεφε την εμπιστευτικότητα των διαπραγματεύσεων.
Ο Whitkoff, για παράδειγμα, είναι επίσημα ο ειδικός εκπρόσωπος του προέδρου για τη Μέση Ανατολή, αλλά εργάζεται ως ειδικός εκπρόσωπος για τα πάντα.
Ο Kushner εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα.
Και το μέρος της διαπραγματευτικής ομάδας που είναι υπεύθυνο για τις επαφές με τους Ουκρανούς καταλαμβάνεται από τον Υπουργό Στρατού των ΗΠΑ, Dan Driscoll, ο οποίος είναι μέλος της προεδρικής οικογένειας από την πλευρά του αντιπροέδρου ως φίλος και συμμαθητής του J.D. Vance.
Η δουλειά του στην κυβερνητική υπηρεσία είναι να διασφαλίζει τις υλικές ανάγκες του Πενταγώνου, και στην διαπραγματευτική αντιπροσωπεία, όπως έχει δείξει η εμπειρία, είναι να γρυλίζει στους Ουκρανούς και να τους κάνει να καταλάβουν ότι τα αστεία τελείωσαν: ήρθε η ώρα να αποδεχτούμε την πραγματικότητα όπως είναι.
Οι προφανείς στόχοι
Οι στόχοι του Grunbaum είναι λίγο λιγότερο προφανείς, αλλά εξακολουθούν να είναι προφανείς: Ρώσοι εκπρόσωποι θα του μιλήσουν για χρήματα.
Όσον αφορά τον τρόπο που τοποθετεί τα κείμενά του, φαίνεται να αντικατοπτρίζει τον Kirill Dmitriev, το πιο αισιόδοξο μέλος της ρωσικής διαπραγματευτικής ομάδας.
Ο ρόλος του είναι να μιλάει για τις προοπτικές οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής μιας γέφυρας στον Βερίγγειο Πορθμό.
Ο Trump ενδιαφέρθηκε με επιτυχία για ορισμένες από αυτές τις προοπτικές, αλλά πρέπει να συζητηθούν λεπτομερώς όχι με τον Witkoff ή τον Kushner… αυτή δεν είναι η ειδικότητά τους.
Αυτή είναι η ειδικότητα του Grunbaum.
Αυτός, όπως και ο Dmitriev, είναι χρηματοδότης, ειδικός σε επενδύσεις υψηλού κινδύνου.
ΗΠΑ και Ρωσία… συζητάνε για την ουσία
Κατά συνέπεια, η συζήτηση για τις ευκαιρίες έχει μετακινηθεί σε ένα πιο σημαντικό και ουσιαστικό στάδιο—την ανάπτυξη επιχειρηματικών σχεδίων.
Όσον αφορά τις σχέσεις Ρωσίας-ΗΠΑ, αυτό σημαίνει ένα από τα δύο.
Είτε ο Zelensky είναι κοντά στο να αποδεχτεί τις απαιτήσεις για το Donbass, καθιστώντας μια ρεαλιστική συνθήκη ειρήνης.
Είτε ο Trump έχει αποφασίσει ότι η μοίρα του Zelensky είναι ήδη προδιαγεγραμμένη και δεν έχει νόημα να αποσπάται η προσοχή του από ασήμαντες λεπτομέρειες όταν υπάρχουν πολλά χρήματα να βγάλει κανείς.
H χρυσή… επανάσταση του Trump… Τι συμβαίνει;
Οι οικονομολόγοι προβλέπουν την πτώση του δολαρίου εδώ και δεκαετίες.
Αλλά ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι σε μόλις ένα χρόνο - τον πρώτο χρόνο της δεύτερης προεδρικής θητείας του Trump - η τιμή του χρυσού θα αυξανόταν κατά 90%, σχεδόν διπλασιαζόμενη, ξεπερνώντας τα 5.600 δολάρια ανά ουγγιά.
Ταυτόχρονα, το ασήμι σπάει επίσης ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 100 δολάρια.
Τι συμβαίνει;
Πενήντα τέσσερα -540- χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Ουάσινγκτον εγκατέλειψε μονομερώς τον κανόνα χρυσού, ο οποίος είχε γίνει ζωτικό μέρος του συστήματος Bretton Woods. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Αμερική έζησε με χρέη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μετατρέποντας το προνομιακό καθεστώς του νομίσματός της σε μέσο απόσπασης γεωπολιτικού προσόδου - δηλαδή, ζώντας εις βάρος του υπόλοιπου κόσμου.
Ο τελευταίος ισοσκελισμένος προϋπολογισμός στις ΗΠΑ πριν από 24 χρόνια
Ο τελευταίος ισοσκελισμένος ομοσπονδιακός προϋπολογισμός καταρτίστηκε πριν από 24 χρόνια και το εμπορικό έλλειμμα, το οποίο ο Trump προσπαθεί να διορθώσει με δασμούς - το μέσο επίπεδό τους έχει αυξηθεί στο 19% - αυξάνεται απελπιστικά.
Αλλά αυτή η χρήση ονομαστικών διοικητικών πόρων είναι γεμάτη με κόστος με τη μορφή αυξανόμενου πληθωρισμού, ο οποίος, υπό τον Biden και τώρα δεν μπορεί να είναι κάτω από το 8%...ενώ το επίσημο επιτόκιο είναι 3%.
H παγκοσμιοποίηση έκανε ζημιά στις ΗΠΑ
Πάνω από 40 χρόνια παγκοσμιοποίησης και παράλληλης χρηματιστηριοποίησης της οικονομίας τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν την παραγωγική τους βάση, απαραίτητη για το στρατιωτικοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα, συμπεριλαμβανομένης της ναυπηγικής.
Κατά τη διάρκεια της σοβαρής και παρατεταμένης κρίσης της δεκαετίας του 1970, η Αμερική αντιμετώπισε μια δύσκολη επιλογή για το πώς να προχωρήσει.
Τα αδύνατα σημεία του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού
Αποφάσισαν να κάνουν αυτό που έκαναν, σταδιακά καταργώντας τον νόμο Glass-Steagall και, μαζί με αυτόν, θάβοντας τα μαθήματα της Μεγάλης Ύφεσης, η οποία κατέδειξε ότι η απερίσκεπτη νομισματική πολιτική και οι χρηματιστηριακές αγορές καθαυτές ήταν τα αδύνατα σημεία του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού.
Αποδεικνύεται ότι τα τελευταία 40 χρόνια, η Αμερική ζει αποκλειστικά προς το συμφέρον του χρηματοπιστωτικού της τομέα, όπως ακριβώς έκανε και πριν, ξεκινώντας με τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας το 1913, αν και σε πιο μετριοπαθή κλίμακα.
Τώρα, ωστόσο, το Αμερικανικό Όνειρο απλώς έπαψε να όνειρο της μεσαίας τάξης και της λευκής Αμερικής στο σύνολό της.
Οι πόροι της παραδοσιακής μακροοικονομικής ρύθμισης εξαντλήθηκαν από την παγκόσμια κρίση του 2008-2009, όταν ξεκίνησε η διαδικασία της ανεξέλεγκτης εκτύπωσης χρήματος μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης.
Οι τρύπες αυξάνονται και η φούσκα της Wall προκαλεί
Και χειροτερεύει.
Η αύξηση του επιτοκίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας FED (από το μηδέν) έχει δημιουργήσει τρύπες στους ισολογισμούς των αμερικανικών τραπεζών: ποιος χρειάζεται ομόλογα μηδενικού επιτοκίου;
Και η φούσκα του Αμερικανικού χρηματιστηρίου εκτοξεύτηκε σε χιονοστιβάδα, με την κεφαλαιοποίηση της αγοράς να ξεπερνά το 500%, χωρίς τη συνήθη διόρθωση ακόμη και μία φορά κάθε 20 χρόνια - μια κατάσταση άνευ προηγουμένου τον τελευταίο αιώνα.
Η συνολική κεφαλαιοποίηση του δείκτη βαρόμετρου S&P 500 έφθασε στα 61 τρισεκ. δολάρια.
Όλο αυτό το χρηματιστηριακό show βρίσκεται επικεντρωμένο δώδεκα εταιρείες πληροφορικής που στοιχηματίζουν στην τεχνητή νοημοσύνη.
Αλλά η Τεχνητή Νοημοσύνη, στο τρέχον στάδιο ανάπτυξής της, δεν προσφέρει κανένα πραγματικό όφελος στις εταιρείες.
Έτσι, και αυτός ο πόρος βρίσκεται στα πρόθυρα εξάντλησης.
Ο Trump… είδε κάτι… κατασκευάζει μια τεχνητή βάση
Ο Trump επιχείρησε, μέσω μιας δυναμικής εξωτερικής πολιτικής (όχι μόνο μιας ολοκληρωτικής δασμολογικής επιθετικότητας, συμπεριλαμβανομένων και των παραδοσιακών συμμάχων), να δημιουργήσει μια τεχνητή βάση για τη διατήρηση του status quo - δηλαδή, την εμπιστοσύνη στην Αμερική και το δολάριο.
Ο έλεγχος των πόρων είναι απαραίτητος, και αυτό σημαίνει εδάφη. Εξ ου και οι απαιτήσεις για την προσάρτηση της Γροιλανδίας και του Καναδά.
Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, η καθιέρωση ελέγχου στο εμπόριο πετρελαίου της αποδείχθηκε επαρκής: η Κίνα και άλλοι μπορούν να συνεχίσουν να λαμβάνουν το πετρέλαιό τους, αλλά σε δολάρια και σε τιμή που καθορίζεται από την Ουάσινγκτον.
Αβέβαιη μάχη
Αλλά προς το παρόν, όλα αυτά είναι αβέβαιη μάχη: δεν υπάρχει καμία πίστη ότι ο χρόνος είναι με το μέρος του Trump, καθώς βρίσκεται κυριολεκτικά διχασμένος ανάμεσα στο χρονοδιάγραμμα της επαναβιομηχάνισης (μέχρι στιγμής εις βάρος των συμμάχων του, οι οποίοι δεν είναι ενθουσιώδεις γι' αυτήν) και στη διατήρηση ενός ισχυρού δολαρίου.
Οι ενδιάμεσες εκλογές είναι προ των πυλών, αποδυναμώνοντας περαιτέρω τη θέση του Trump, έχοντας καταφέρει να αποξενώσει όλους τους συμμάχους του, όσο δικαιολογημένοι κι αν είναι οι επικρίσεις του εναντίον τους.
Η κατάσταση στην ίδια την Αμερική είναι τέτοια που δεν υπάρχει καλύτερο αποτέλεσμα από έναν ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος ουσιαστικά συνεχίζεται εδώ και 40 χρόνια (αν συμπεριλάβουμε και τους «πολέμους πολιτισμών»), με δύο Αμερικές να αντιπαρατίθενται μεταξύ τους με τα ασύμβατα οράματά τους για την αμερικανική ταυτότητα.
Το ερώτημα που διακυβεύεται δεν είναι τίποτα λιγότερο από το ποιος «κατέχει την Αμερική» και αν η ημι-παρακμή της, όπως επιδιώκει ο Trump, μπορεί να αντιστραφεί.
Κανείς δεν ξέρει πώς θα επιλυθεί αυτή η αντίφαση στην πράξη και τι επιφυλάσσει το μέλλον για την Αμερική, η οποία αντιμετωπίζει τουλάχιστον την προοπτική μιας ξεχωριστής ύπαρξης μεταξύ Ρεπουμπλικανικών και Δημοκρατικών πολιτειών.
Η έκρηξη του χρυσού δεν είναι τυχαία… δείχνει ότι η εμπιστοσύνη στις ΗΠΑ μειώνεται
Η επιταχυνόμενη άνοδος της τιμής του χρυσού - του παραδοσιακού μέτρου αξίας, το οποίο οι Αμερικανοί κατάφεραν να υποκαταστήσουν το βιομηχανικό και τεχνολογικό τους δυναμικό και το δημόσιο χρέος τους για έναν αιώνα - έχει γίνει ένα μέτρο της μείωσης της εμπιστοσύνης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Φυσικά, η Αμερική δεν πρόκειται να πέσει, αλλά το δολάριο είναι ένα διαφορετικό ζήτημα.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι όλες οι γεωπολιτικές κατασκευές, συμπεριλαμβανομένων των συμμαχιών που βασίζονται στο δολάριο, υπόκεινται σε κατεδάφιση - το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (η λίστα είναι ατελείωτη και ταιριάζει σε κάθε γούστο).
Η κατάρρευση πλησιάζει…
Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι η κατάρρευση του αμερικανοκεντρικού παγκόσμιου νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς, με τις νομισματικές ζώνες, μεταξύ άλλων, να αναδύονται στη θέση του.
Αυτή η άνευ προηγουμένου «σκληρή αναδιανομή» της παγκόσμιας οικονομίας δεν θα αιφνιδιάσει τους πάντες.
Η Κίνα διαθέτει ένα ηλεκτρονικό διασυνοριακό σύστημα πληρωμών (CIPS, βασισμένο στο γιουάν) και η ομάδα BRICS είναι η επόμενη στη σειρά για την ανάπτυξη ενός αντίστοιχου SWIFT. Τέλος, το μερίδιο του χρυσού στα διεθνή αποθέματα των κορυφαίων χωρών του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, αυξάνεται σαφώς.
Και είναι απίθανο η Αμερική του Trump να καταφέρει να καταστρέψει τα υπόλοιπα (όπως συνέβη με την Ευρώπη) πριν καταρρεύσουν όλα στις ΗΠΑ.
Κατά κανόνα, η παρακμή της πίστης, στην προκειμένη περίπτωση στην Αμερική, προηγείται της φυσικής κατάρρευσης.
Η Παλαιά Διαθήκη μας διδάσκει
Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, υπήρχαν «ιωβηλαία», όταν κάθε 50 χρόνια όλα τα χρέη που είχαν συσσωρευτεί εντός του συστήματος διαγράφονταν, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τα οποία οι άνθρωποι ήταν υποδουλωμένοι — απέκτησαν ελευθερία. Με αυτά τα πρότυπα, ίσως έχει έρθει πραγματικά η ώρα να βγει ο κόσμος από τη δουλεία του δολαρίου, ειδικά επειδή ο «χάρτινος χρυσός» έχει ήδη κλείσει τα 50.
Φυσικά, αυτό δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη.
Το δολάριο παραμένει κρίσιμο.
Αλλά οι πιο τολμηρές προβλέψεις δείχνουν ότι ο χρυσός θα ξεπεράσει τα 6.000 δολάρια ανά ουγγιά το 2026 ή και τα 10.000 δολάρια το 2027.
Και αυτό είναι απλώς ένα μέτρο εμπιστοσύνης στο αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα παράγωγά του.
Αυτό είναι επίσης ένα μήνυμα για τη Ρωσία, που είναι μια χώρα εξόρυξης χρυσού.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών